Δύο χρόνια μαζί!!

Πέρασαν κιόλας δύο χρόνια από εκείνο το απόγευμα που σε πήρα, τρέμοντας, για πρώτη φορά στην αγκαλιά μου!! Δύο χρόνια από το πρώτο άγγιγμα, την πρώτη φορά που σε μύρισα, από το πρώτο σου κλάμα... Όλες μας οι στιγμές, ακόμα-ακόμα από την περίοδο της κύησης, ο τοκετός, η επιστροφή μας στο σπίτι κι όσα ακολούθησαν, είναι τόσο έντονα χαραγμένες μέσα μου και μου φαίνεται σα να 'ταν χθες που τις ζήσαμε. Ταυτόχρονα, όμως, έχεις κατακτήσει τόσα πολλά όλον αυτόν τον καιρό, που μοιάζουν και μακρινοί οι πρώτοι μας μήνες. Ο θηλασμός, οι αγκαλιές και τα χάδια, το γέλιο, το παιχνίδι, η εκπληκτική πορεία ανάπτυξης ενός βρέφους, που τόσο όμορφα έχει καθορίσει η φύση, αλλά και όλες οι δυσκολίες που περάσαμε (και ξέρεις πως ήταν πολλές) θα είναι για πάντα κομμάτι της ψυχής μου. Δεν έχω να γράψω πολλά, θέλω πρώτα απ' όλα να σου πω ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ που ήρθες στη ζωή μου, που έδωσες χαρά στην κάθε ώρα της ημέρας μου, που μου θυμίζεις ποιες είναι οι προτεραιότητες στην καθημερινότητά μας, που μου έδωσες το κίνητρο να ξαναβρώ τον εαυτό μου (που είχα επιμελώς κρύψει σε μια γωνίτσα), που με κάνεις να θέλω να γίνομαι καλύτερος άνθρωπος και κυρίως που με έκανες να νιώσω το τί σημαίνει η λέξη ΜΑΜΑ!!

Χρόνια σου πολλά μωρό μου, χρόνια γεμάτα αγάπη, υγεία, όμορφες στιγμές κι ότι μα ότι εσύ επιθυμείς!! Η μεγαλύτερη ευχή μου να παραμείνεις ο εαυτός σου και να μη χάσεις ποτέ και για κανέναν τον αυθορμητισμό και την ελευθερία σου...

Σ' αγαπάω τοοοοοοοοοσο πολύ, η μανούλα σου...

Οδηγός της καλής νοικοκυράς... από τα pennie.gr

Γιορτή της γυναίκας σήμερα κι αν και δεν είμαι λάτρης αυτού του είδους των "ημερών" ένα μήνυμα από τα καταστήματα pennie.gr ήταν η αφορμή για αυτή μου την ανάρτηση... Ένας "οδηγός της καλής νοικοκυράς" του 1955 με το συνοδευτικό του βίντεο κι ένα διασκεδαστικό βίντεο-απάντηση από τα pennie αφιερωμένο στη σημερινή ημέρα, για να μας βάλει σε σκέψεις για το πώς έχει αντιμετωπιστεί η θέση της γυναίκας στην κοινωνία μας κατά το πέρασμα των χρόνων και για να αναλογιστούμε αν πραγματικά σήμερα έχουμε ξεφύγει εντελώς από την εικόνα που θέλουν να την εγκλωβίζουν.

Σας παρουσιάζω, λοιπόν, το υλικό όπως μου εστάλη και σας προτρέπω να απολαύσετε το βιντεάκι μέχρι το τέλος για να δείτε τον έξυπνο τρόπο που κλείνει!!

"Διαβάζοντας κανείς αυτόν τον «Οδηγό της Καλής Νοικοκυράς», που πιστεύεται ότι κυκλοφόρησε στα μέσα της δεκαετίας του πενήντα για να τον μελετήσουν οι νοικοκυρές της εποχής, δεν ξέρει πραγματικά τι να κάνει, να γελάσει ή να κλάψει.

Και όχι μόνο επειδή πράγματι μερικά από αυτά που λέει, με τον τρόπο που τα λέει, είναι εξωφρενικά. Αλλά επειδή, όταν τον συγκρίνει κανείς με τους σύγχρονους «οδηγούς» προς τις γυναίκες, η απόσταση είναι ασύλληπτη.

Ποιος θα ήταν ο ρόλος της γυναίκας σήμερα, αν είχε τελικά υπακούσει στις συμβουλές των οδηγών καλής συμπεριφοράς της δεκαετίας του '50;

Η απάντηση στο βίντεο που ακολουθεί, μια παραγωγή των καταστημάτων «Pennie», με αφορμή τη γιορτή της γυναίκας.

«Ο Οδηγός της Καλής Νοικοκυράς».

·         Το φαγητό να είναι πάντα έτοιμο. Να προγραμματίζετε από την προηγούμενη μέρα, ώστε όταν επιστρέφει στο σπίτι να βρίσκει έτοιμο ένα νόστιμο γεύμα. Έτσι του δείχνετε ότι τον σκεφτόσασταν και ότι σας νοιάζει να τον φροντίζετε. Οι περισσότεροι σύζυγοι πεθαίνουν της πείνας όταν επιστρέφουν στο σπίτι και η προοπτική ενός καλού γεύματος είναι μεγάλη υπόθεση για αυτούς.

·         Προετοιμαστείτε πριν την άφιξη. Ξαπλώστε ένα τεταρτάκι για να συνέλθετε λιγάκι και να είστε φρέσκια όταν μπει μέσα. Φρεσκάρετε το μακιγιάζ σας, βάλτε ένα ωραίο πιαστράκι στα μαλλιά σας και γενικώς δείξτε δροσερή. Μην ξεχνάτε ότι ο σύζυγός σας πέρασε όλη τη μέρα δουλεύοντας.

·         Προσπαθήστε να είστε ευχάριστη και ενδιαφέρουσα για χάρη του. Η βαρετή μέρα στη δουλειά χρειάζεται ένα πιο αναζωογονητικό φινάλε και ένα από τα καθήκοντά σας είναι να του το παρέχετε.

·         Συμμαζέψτε το σπίτι και λίγο πριν έρθει, κάντε μια βόλτα στο σπίτι να δείτε αν όλα είναι στη θέση τους – μην αφήνετε πεταμένα πράγματα δεξιά κι αριστερά. Περάστε τις επιφάνειες με ένα πανί για να μην έχουν επάνω σκόνες.

·         Τα κρύα βράδια του χειμώνα, φροντίστε να έχετε αναμμένο το τζάκι για να μπορέσει να κάτσει λίγο δίπλα του και να χαλαρώσει. Τότε ο σύζυγός σας θα νοιώσει ότι επέστρεψε σε έναν παράδεισο τάξης και ηρεμίας, και αυτό θα σας κάνει και εσάς να νοιώσετε καλύτερα. Όπως και να’χει, το να φροντίζετε την άνεσή του με κάθε τρόπο θα δώσει και σε εσάς τις ίδιες τεράστια ικανοποίηση.

·         Εξαλείψτε κάθε θόρυβο. Μην έχετε πλυντήρια, στεγνωτήρια ή σκούπες αναμμένα. Φροντίστε τα παιδιά να είναι ήσυχα.

·         Να χαρείτε όταν τον δείτε.

·         Καλωσορίστε τον με ένα πλατύ χαμόγελο και δείξτε ότι στ’ αλήθεια σας αρέσει να τον ευχαριστείτε.

·         Να τον ακούτε. Μπορεί να έχετε χίλια δύο σημαντικά πράγματα να του πείτε, αλλά όχι όταν μπαίνει στο σπίτι, δεν είναι αυτή η σωστή ώρα. Αφήστε τον να μιλήσει αυτός – αυτά που έχει εκείνος να κουβεντιάσει είναι πάντα πιο σημαντικά από τα δικά σας.

·         Μην τον υποδέχεστε με παράπονα και προβλήματα.

·         Μην παραπονεθείτε αν αργήσει να επιστρέψει, ακόμα κι αν μείνει έξω όλη νύχτα. Δεν είναι και σπουδαίο παράπτωμα, αν σκεφτείτε τι τραβάει στη δουλειά κάθε μέρα.

·         Κάντε τον να νοιώσει άνετα. Βάλτε τον να καθίσει στην πολυθρόνα ή ακόμη και να ξαπλώσει λίγο στην κρεβατοκάμαρα. Έχετέ του έτοιμο ένα ζεστό ρόφημα ή ένα αναψυκτικό.

·         Φτιάξτε του τα μαξιλάρια και προσφερθείτε να του βγάλετε τα παπούτσια. Να μιλάτε με τρυφερή και χαμηλή φωνή, μην φωνάζετε.

·         Μην του κάνετε ερωτήσεις για το τι έκανε και μην αμφισβητείτε την κρίση ή την ακεραιότητά του σαν άνθρωπο. Μην ξεχνάτε άλλωστε, ότι είναι ο αρχηγός του σπιτιού και ότι με αυτή του την ιδιότητα θα επιλέγει πάντα το σωστό και το δίκαιο. Δεν έχετε κανένα δικαίωμα να τον αμφισβητείται..

Η καλή σύζυγος ξέρει πάντοτε τη θέση της.

Και αν θέλετε να δείτε και το πρωτότυπο βίντεο που συνόδευε τον οδηγό, ακολουθείστε αυτόν τον σύνδεσμο!!"

Αποκριάτικη στολή χταπόδι για μωράκια...

Οι φετινές απόκριες είναι πολύ ξεχωριστές για το σπίτι μας, είναι οι πρώτες μας απόκριες με τη μικρούλα μας!! Άρχισα από νωρίς να κοιτάζω για στολές είτε στα καταστήματα είτε στο διαδίκτυο, αλλά δε βρήκα κάτι να μας ταιριάζει... Οι στολές που είδα ή δεν ήταν του γούστου μου ή ξέφευγαν κατά πολύ σε τιμή, σε σχέση με αυτό που θα θεωρούσα λογικό για μια μωρουδίστικη στολή που θα φορεθεί για λίγες μόνον ώρες!!

Επομένως, δεν είχα άλλη επιλογή από το να τη φτιάξω με τα χεράκια μου (άλλο που δεν ήθελα δηλαδή!!)... Επιστράτευσα το αγαπημένο διαδίκτυο και άρχισα τις έρευνες!! Με τις πρώτες ματιές που έριξα κατέληξα στο ποιά θα είναι η πρώτη αποκριάτικη στολή της μπουμπούκας μας: το χταποδάκι!!

Την ιδέα νομίζω  ότι την είδα πρώτη φορά εδώ, γιατί τη συνάντησα σε πάρα πολλές σελίδες και ιστολόγια που πρότειναν χειροποίητες στολές για μπεμπάκια... Ακολούθησα τις οδηγίες που συνόδευαν την ανάρτηση, με μόνες διαφορές ότι παρέλειψα τα κουμπάκια-βεντουζίτσες, γιατί φοβήθηκα ότι θα έμοιαζαν με μεζεδάκια στη ζουζούνα μου κι ότι αντί για ζωνούλα χρησιμοποίησα το πάνω μέρος από το ένα καλσονάκι για να στηρίξω τα πόδια.

Ας τα πάρω, όμως, από την αρχή... Τα υλικά που χρειάστηκα ήταν:

• 4 διαφορετικά μεταξύ τους καλσόν για τα ποδαράκια του χταποδιού,

• γέμισμα για τα ποδαράκια [καλύτερο είναι το υλικό που γεμίζουν τα μαξιλάρια - εγώ χρησιμοποίησα πασμίνες και φουλάρια, αλλά δε θα το πρότεινα γιατί θα πρέπει να χαλάσω τη στολή για να τα πάρω πίσω :( ],
• λίγο λευκό και λίγο μαύρο ύφασμα για τα μάτια,
• τα ραφτικά μου (ψαλίδι, κλωστές, βελόνες),
• ένα λευκό μπλουζάκι για το επάνω μέρος της στολής,
• την πολύτιμη βοήθεια της ξαδέρφης, φίλης και μέλλουσας νονάς μας Φανής και κυρίως
• το χαμόγελο της μπεμπούλας μας για συντροφιά!!

Η διαδικασία απλή και διασκεδαστική:

• Κόψαμε τα ποδαράκια στα 3 από τα 4 καλσόν, τα γεμίσαμε ώστε να δημιουργηθούν 6 ποδαράκια που να μοιάζουν με της μπεμπούλας και τα ράψαμε, για να μη φεύγει το υλικό της γέμισης.

• Χρησιμοποιήσαμε το επάνω μέρος από το λευκό καλσόν ως ζώνη πάνω στην οποία ράψαμε τα ποδαράκια, ώστε να μη φαίνεται άσχημα κάτω από τη λευκή μπλουζίτσα που θα της φορούσαμε. Για να δημιουργηθεί η ζώνη κόψαμε τις ενώσεις ανάμεσα από το σημείο που βρίσκονταν τα πόδια.
• Για το κεφαλάκι του χταποδιού πήραμε το επάνω μέρος από ένα άλλο καλσονάκι, κλείσαμε τις τρύπες εκεί όπου πριν βρίσκονταν τα πόδια και δημιουργήσαμε ένα σκουφάκι. Εκεί επάνω ράψαμε τα μάτια του χταποδιού κι έτοιμη η στολή!!

Η αλήθεια είναι ότι στην αρχή δεν ήμουν και τόσο σίγουρη για το εάν θα μου άρεσε φορεμένη, αλλά όταν την ντύσαμε την Τσικνοπέμπτη ενθουσιάστηκα!! Η μικρή ήταν μια σκέτη γλύκα ως χταποδάκι και είχε πολλή πλάκα να τη βλέπεις να μπουσουλάει και να σέρνει όλα της τα ποδαράκια μαζί της!! Όσοι την έβλεπαν δε μπορούσαν να ξεχωρίσουν ποιά είναι τα ψεύτικα ποδαράκια και ποιά τα δικά της... Περιμένουμε την Κυριακή που μας έρχεται για να της την ξαναβάλουμε, γιατί δεν τη χορτάσαμε!! Κρίμα που δε μπόρεσα να καταλάβω αν μου απάντησε "ναι" ή "όχι" όταν της ζήτησα να βάλω μία φωτογραφία της για να τη δείτε ;)

Να περάσετε πολύ-πολύ όμορφα αυτές τις μέρες, ότι κι αν κάνετε!!

Υφασμάτινα γράμματα

Μετά από τόσους μήνες απουσίας από το πολυαγαπημένο μου ιστολόγιο δεν ήξερα πώς να επιστρέψω... Τί να πρωτοπώ και τί να σας δείξω... Η αλήθεια είναι ότι έχω πολύ καιρό στο μυαλό μου να γράψω μία ανάρτηση, αλλά δεν είχα στρωθεί να το κάνω!! Βλέπετε πλέον με τη μπουμπούκα στη ζωή μου, ένα 24ωρο δε μου φτάνει για να τα προλάβω όλα!! Μετά όμως από το σχόλιο της misirloukas στην προηγούμενη ανάρτηση μου, κατάλαβα ότι δεν πάει άλλο!!

Αν και βρισκόμαστε σε χριστουγεννιάτικη διάθεση (μάλιστα εμείς στολίσαμε το σπίτι μας από τις 21 Νοεμβρίου) επανέρχομαι με μια κατασκευή-δωράκι που είχα ετοιμάσει για τον λατρεμένο μου βαφτισιμιό, τον ΝΙΚΟΛΑ!! Πρόκειται για μια σειρά από υφασμάτινα διακοσμητικά γράμματα που σχηματίζουν το όνομά του. Για την κατασκευή τους χρησιμοποίησα ένα παλιό τζην και βαμβάκι για τη γέμιση. Ο αρχικός στόχος ήταν να κάνω με κλωστή τις ενώσεις των δύο πλευρών του κάθε γράμματος, αλλά επειδή δεν έχω ραπτομηχανή φοβήθηκα για το αποτέλεσμα που θα είχα αν τις έκανα με το χέρι και χρησιμοποίησα το πιστόλι της σιλικόνης (!@#!#@!). Ξέρω πως ίσως ήταν λίγο ανορθόδοξος τρόπος, αλλά είπαμε φοβήθηκα να το ρισκάρω!! Το αποτέλεσμα ήταν αυτό που βλέπετε και μπορώ να πω ότι μου άρεσε για πρώτη απόπειρα...

Νομίζω πως θα ξαναδοκιμάσω και σε άλλη εκδοχή, με περισσότερα υφάσματα και διακοσμητικά στοιχεία. Ε, ίσως βγάλω και τις κλωστές μου την επόμενη φορά... Σας φιλώ και εύχομαι να είστε όλες και όλοι καλά!!

Υ.Γ. Ελπίζω να επανέλθω με μια-δυο χριστουγεννιάτικες αναρτήσεις πριν αλλάξει ο χρόνος...

Δωράκι από το pennie!!!

Το κατάστημα pennie το γνώρισα πρώτη φορά στις αρχές του χρόνου μέσα από τα κουπονάκια-δωροκάρτες που χάρισε μέσω διάφορων blogs σε πολλές από εμάς!! Μάλιστα ήμουν μία από τις τυχερές, αφού κέρδισα 4 κουπονάκια τα οποία και εξαργύρωσα αγοράζοντας διάφορα είδη για το σπίτι... Μου είχε φανεί πολύ έξυπνη ενέργεια η διαφήμιση του καταστήματος με αυτόν τον τρόπο, σε μια κοινότητα όπως η δική μας, με σχεδόν μηδενικό κόστος για τους ιδιοκτήτες του. Αν εξαιρέσουμε ένα λαθάκι σε μία από τις παραγγελίες μου, έλαβα ότι παρήγγειλα άμεσα και χωρίς προβλήματα!!

Στα τέλη Μαΐου έλαβα ένα mail από τον Πέτρο, έναν από τους υπεύθυνους του καταστήματος, για μια πρόταση συνεργασίας με το κατάστημά τους: θα μου έστελναν ένα προϊόν ως δώρο με μοναδική προϋπόθεση να αφιερώσω μία ανάρτησή μου ως σχόλιο γι' αυτό. Αμέσως αποδέχτηκα την πρότασή του και πολύ-πολύ σύντομα έλαβα το δωράκι μου. Βέβαια, από τη στιγμή που το έλαβα μέχρι αυτή τη στιγμή που γράφω πέρασαν μερικές μέρες, μιας και με τη μικρή έχω χάσει παντελώς την έννοια του χρόνου!!

Το δωράκι που έλαβα, λοιπόν, είναι ένα ριχτάρι διαστάσεων 1.40Χ1.70 στο χρώμα του σάπιου μήλου. Δεν το έχω χρησιμοποιήσει ακόμα, αλλά φαίνεται να είναι από καλό και ανθεκτικό ύφασμα. Μου ήρθε, όπως προείπα, άμεσα και σε πολύ όμορφη συσκευασία... Έψαξα στην ιστοσελίδα του καταστήματος μήπως και βρω καλύτερη φωτογραφία από τη δική μου, αλλά δεν κατάφερα να βρω το  συγκεκριμένο προϊόν... Πάντως, διαπίστωσα ότι διαθέτει μία μεγάλη ποικιλία σε ριχτάρια πολλών  και διαφορετικών διαστάσεων και χρωμάτων!! 

Ευχαριστώ πολύ-πολύ το κατάστημα pennie που επέλεξε το ιστολόγιο μου για να στείλει το δωράκι του και θα χαρώ να συνεργαστούμε ξανά στο μέλλον!!

Υ.Γ. Η ανάρτηση αυτή ήταν να δημοσιευτεί από τις 11 Ιουνίου, αλλά λόγω δικού μου λάθους αρχικά και άρνησης του blogger να με αφήσει να μπω στη διαχείριση του blog μου για πολλές-πολλές μέρες στη συνέχεια δημοσιεύεται σήμερα... Ζητώ συγγνώμη από το κατάστημα pennie γι' αυτή την καθυστέρηση και προσωπικά από τον Πέτρο, με τον οποίο επικοινωνούσαμε όλο αυτό το διάστημα. Ευχαριστώ και πάλι για το δωράκι που μου στείλατε!!

Για τη γιορτή του πατέρα...

Σήμερα είναι η γιορτή του πατέρα κι αν και δεν είμαι φανατική θαυμάστρια αυτών των "εορτών" από την άλλη ένα συμβολικό δωράκι κι ένα γλυκό φιλί παραπάνω δεν έβλαψε ποτέ κανέναν!! Κι αν κι εγώ έχω να δω τον μπαμπάκα μου από τον περασμένο Σεπτέμβριο, του στέλνω τις πιο γλυκιές ευχές μου από εδώ και ανυπομονώ να τον ξαναδώ σε 10 μέρες που θα κατέβουμε Χανιά με τη μπεμπούλα μας... Όσο για τον μπαμπάκα του σπιτιού μας, του εύχομαι να είναι πάντα γερός και χαμογελαστός και να περνάει όμορφες στιγμές και με τις δυο μας!! Κι επειδή η επιλογή δώρου για τους μπαμπάδες είναι συνήθως δύσκολη απόφαση, σας δείχνω το δωράκι που είχε παραγγείλει η μπουμπούκα μας, όταν ήταν στην κοιλίτσα μου, για την πρώτη της συνάντηση με τον δικό της μπαμπά: ένα μπρελόκ-φυλαχτό από ορείχαλκο!! Σας φιλώ και ελπίζω πως κάποια στιγμή θα βρω χρόνο να περάσω κι απ' τα σπιτάκια σας :)

Ένα βραχιόλι από την "κάβα" μου...

Δε θα βαρεθώ να σας λέω "ευχαριστώ" για τις γλυκές ευχές σας της προηγούμενης ανάρτησης!! Κι ενώ οι μέρες περνούν χωρίς να το καταλαβαίνω, προσπαθώ να απολαύσω την κάθε στιγμή τους και να χορτάσω τις ώρες που ζούμε πλέον με τη μπεμπούλα μας... Πού, βέβαια, χρόνος για blogging και δημιουργίες;! Εδώ ένα απλό τηλεφώνημα θέλω να κάνω σε καμία φίλη και περνάει βδομάδα από τη στιγμή που θα το σκεφτώ μέχρι να γίνει... 

Φέτος το Πάσχα δεν έκανα απολύτως τίποτα!! Ούτε λαμπάδα για τον αγαπημένο μου βαφτισιμιό δεν έκανα σας λέω... Η αλήθεια είναι πως μέχρι τελευταία στιγμή έλεγα πως κάτι θα φτιάξω, αλλά δεν τα κατάφερα τελικά. Μόνο αυγά έβαψα (με κρεμμυδόφυλλα φέτος) κι αυτά πάλευα μια μέρα μέχρι να βρω χρόνο να τα φτιάξω!! Ευτυχώς που έχω μια σχετικά πλούσια "κάβα" με πραγματάκια που έχω κάνει κατά καιρούς και δεν σας τα 'χω δείξει... Αυτά θα σας δείξω στις επόμενες αναρτήσεις μου, μέχρι να έχω φρέσκες δημιουργίες να σας παρουσιάσω!!

Σε αυτή τη σελίδα πριν από πολύ-πολύ καιρό πήρα κάποιες ιδέες για κοσμήματα που ήθελα να φτιάξω... Αυτό το βραχιόλι όμως μου άρεσε τόσο πολύ που ήθελα να το φτιάξω χωρίς να αλλάξω πολλά!! Πρόκειται για ένα συνδυασμό ασημιού-οξειδωμένου χαλκού που προσωπικά μου άρεσε πάρα πολύ!!

Δεν το ήθελα για 'μενα αυτό το βραχιόλι... αποφάσισα να το κάνω δώρο στην αδερφή μου για τη γέννηση της μπεμπούλας της μαζί με το δωράκι που είχα κάνει για τη μικρούλα. Μαζί έστειλα πακέτο και τις πεταλουδίτσες που νόμιζα ότι είχα φτιάξει για 'μενα, αλλά η καλή μου αδερφούλα φρόντισε να με ενημερώσει για το λάθος μου μόλις τις είδε σε φωτογραφία :)

Για τη δική μου εκδοχή χρησιμοποίησα αλπακά, τον οποίο σφυρηλάτησα (το πρωτότυπο δεν είναι σφυρηλατημένο), χαλκό, τον οποίο οξείδωσα με τον τρόπο που περιγράφεται εδώ και στο τέλος πρόσθεσα μια στρώση υγρού γυαλιού. Δυστυχώς, η φωτογραφία βγήκε λίγο βιαστικά και ίσως το αδικεί λιγάκι, αλλά είναι η μοναδική που πρόλαβα να βγάλω!! Ελπίζω να της άρεσε και να το χαρεί!!

Σας χαιρετώ προς το παρόν, άγνωστο για πόσον καιρό και σας εύχομαι να περνάτε πολύ-πολύ όμορφα!!

Καλώς ήρθες στη ζωή μας μικρούλα μας!!!

Είναι τόσο πολλά αυτά που αισθάνομαι κι όμως δεν ξέρω πώς να ξεκινήσω και τί να γράψω σε αυτή την ανάρτηση... Πριν από ένα μήνα έζησα την πιο γεμάτη και την πιο συγκινητική στιγμή της ζωής μου!! Την Πέμπτη 21 Μαρτίου, στις 18.00 το απόγευμα ήρθε στη ζωή η μικρή μπεμπούλα μας, ένα μωράκι 3.720 γραμμάριων και 52,5 εκατοστών... Μετά από πολλές ώρες αναμονής και προσπάθειας, μέσα από μια πολύ επώδυνη διαδικασία και για 'μενα και για τη μικρούλα, ακούσαμε για πρώτη φορά το κλάμα της και την πήραμε αγκαλιά!! Ο τοκετός δεν εξελίχθηκε ιδανικά, αλλά αφού είμαστε κι οι δύο μας καλά προσπαθώ να μην το σκέφτομαι καν... Η μικρούλα ήταν πολύ δυνατή, αγωνίστρια όπως λέω εγώ και παρ' όλη την ταλαιπωρία της κατάφερε να συνέλθει γρήγορα. 

Τις μέρες που ακολούθησαν στην κλινική τα πράγματα επίσης δεν εξελίχθηκαν όπως τα περίμενα... Μεγάλη μου επιθυμία ήταν να θηλάσω αποκλειστικά τη μικρούλα μου, γι' αυτό και είχα προσπαθήσει να ενημερωθώ όσο περισσότερο μπορούσα πάνω στο θέμα αυτό κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η στήριξη όμως από το προσωπικό της κλινικής ήταν ανύπαρκτη!! Κι όχι απλά δεν υπήρξε στήριξη, αλλά θεωρώ ότι οι παρεμβάσεις τους με μπέρδεψαν, με γέμισαν ανασφάλεια και με έβαλαν στη διαδικασία να αμφιβάλλω για κάτι που πίστευα ως αυτονόητο και δεδομένο... Μοναδικό στήριγμα σε όλο αυτό ο άνθρωπός μου, ο καλύτερος πατέρας που θα μπορούσα να έχω επιλέξει για το παιδί μου, ο οποίος ήταν δίπλα μου κάθε στιγμή σε όλο αυτό κι οποίος δεν άφησε να με επηρεάσει αρνητικά τίποτα και κανένας!!

Ένα μήνα μετά, είμαστε όλοι μαζί στο σπίτι μας και προσπαθούμε να γνωρίσουμε ο ένας τον άλλο κάθε μέρα και περισσότερο... Έχουμε πλέον δυναμώσει κι εγώ κι η μικρούλα, έχουμε καταφέρει να μην έχουμε ανάγκη συμπληρώματα από ξένο γάλα (πέρα από ελάχιστη ποσότητα που της δόθηκε στην κλινική) κι αφήνουμε τις μέρες να περνάνε χωρίς να το παίρνουμε χαμπάρι, απολαμβάνοντας η μία την άλλη!! Αυτό που νιώθω είναι -πέρα από την κούραση και τη νύστα- πληρότητα και ευτυχία και δε χορταίνω να λέω όλη την ώρα: "καλώς ήρθες στη ζωή μας μικρούλα μας"!!

Αποτελέσματα κλήρωσης!!!

Αφού σας ευχαριστήσω πολύ-πολύ για τις τόσο όμορφες ευχές σας για τα γενέθλια του blog μου και ακόμα πιο πολύ για τον αναμενόμενο ερχομό του μωρού μας από μέρα σε μέρα, ήρθε η στιγμή να σας ανακοινώσω τα αποτελέσματα της κλήρωσης για το giveaway μου!! Η διαδικασία ίδια, όπως και κάθε άλλη φορά: συγκέντρωσα τα ονόματα των συμμετεχόντων, τα έκοψα σε χαρτάκια, τα ανακάτεψα καλά-καλά κι έγινε η επιλογή από το μαγικό χεράκι... Ορίστε, λοιπόν, τα αποτελέσματα και το δωράκι της νικήτριας:

Νικήτρια είναι, όπως βλέπετε, η Νατάσα από το πολύ όμορφο blog The Pink Fairy Studio και το δωράκι που κερδίζει είναι ένα ζευγάρι σκουλαρίκια με την τεχνική του υγρού γυαλιού!! Ελπίζω να της αρέσουν και να τα χαρεί!!

Πριν σας αποχαιρετίσω, για άγνωστο πόσον καιρό, θέλω να ευχαριστήσω τη Δέσποινα από το Κηρο-Ποίητον για το βραβείο που μου χάρισε κι επειδή το έχω ήδη λάβει κι έχω δώσει τις απαντήσεις μου εδώ, παίρνω τα κεκάκια της τα όμορφα, αντί του κανονικού βραβείου, για να στολίσω τη μπάρα με τα βραβεία μου!! Θα προσπαθώ να σας παρακολουθώ, όσο μπορώ, ακόμα κι αν δε σχολιάζω και όταν επανέλθω σε σχετικά φυσιολογικούς ρυθμούς, έχω να σας δείξω ένα σωρό πραγματάκια που περιμένουν στη σειρά... Σας φιλώ γλυκά!!

Κι όμως είμαι ακόμα εδώ... ή λίγο πριν λήξει το giveaway μου!!

Ναι... ναι... Εδώ είμαι ακόμα!! Δεν είχαμε κάτι ξαφνικό τις προηγούμενες μέρες, οπότε παραμένω και αναμένω :)  Μπορεί τελικά να τον φάμε το μήνα μας, παρά τις διαφορετικές εκτιμήσεις και να πάμε μέχρι την άλλη Παρασκευή, που είναι και η πιθανή ημερομηνία τοκετού...

 Ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι η προθεσμία για τη συμμετοχή σας στο giveaway για τα δεύτερα γενέθλια του ιστολογίου μου λήγει αύριο τα μεσάνυχτα!! Όσοι δεν το έχετε κάνει, τρέξτε να προλάβετε!! Αφήστε το σχόλιο σας σε αυτή μου την ανάρτηση και ελπίζω το Σάββατο το πρωί να μπορέσω να σας ενημερώσω για το αποτέλεσμα της κλήρωσης...

Επίσης, θα ήθελα να ευχαριστήσω τα παρακάτω ιστολόγια για τα κουπονάκια που χάρισαν από το κατάστημα pennie, καθώς και το ίδιο το κατάστημα για την προσφορά του:

Κορίτσια Για Σπίτι

ΚΑΤΕΡΙΝΑΚΙ - ΔΗΜΙΟΥΡΓΩ ΑΡΑ ΥΠΑΡΧΩ

Art At Home

ΧΕΙΡΟΠΟΙΗΜΑ

Έχω κάνει ήδη τις παραγγελίες μου κι έχω παραλάβει αυτά που διάλεξα από το κατάστημα!! Αυτά τα λίγα για σήμερα... Σας χαιρετώ κι επανέρχομαι το Σάββατο, εκτός απροόπτου πάντα!!

blogo-γενέθλια κι ένα giveaway...

Καλό μήνα είπαμε; Δεν είπαμε!! Καλό μήνα σε όλους μας, λοιπόν και καλή άνοιξη να έχουμε!! Βάλαμε πιστεύω όλοι τα μαρτάκια μας και περιμένουμε τον καιρό να μας κάνει το χατίρι και να φτιάξει, ώστε να αρχίσουμε να βγαίνουμε έξω και να μη συμμαζευόμαστε!!

Σήμερα έχει γενέθλια το ιστολόγιο μου, κλείνει αισίως τα 2 του χρόνια, αν και τον τελευταίο καιρό δεν του αφιερώνω το χρόνο που θα 'θελα... Είπα να το γιορτάσουμε παρέα και να κληρώσω ένα δωράκι σε όσους αφήσουν το σχόλιο τους σε αυτή την ανάρτηση μέχρι και το βράδυ της επόμενης Παρασκευής 15 Μαρτίου!! Όσοι δεν έχουν blog θα πρέπει να αφήσουν και κάποιο mail επικοινωνίας, αλλιώς δυστυχώς θα διαγράφεται η συμμετοχή τους... Βασική προϋπόθεση για να γίνει στην ώρα της η κλήρωση, είναι φυσικά το να μη γεννήσω στο ενδιάμεσο!! 

Θέλω να σας ευχαριστήσω πολύ-πολύ που με επισκέπτεστε, παρόλο που τον τελευταίο καιρό δεν έχω το χρόνο να παρακολουθώ τα ιστολόγια σας όπως και όσο θα ήθελα... Να ξέρετε ότι ενδεχομένως να εξαφανιστώ ακόμα περισσότερο μετά τον τοκετό, αλλά θα προσπαθώ να ρίχνω τη ματιά μου πού και πού, ακόμα κι αν δεν αφήσω σχόλια στις αναρτήσεις σας!! Πολλά φιλιά και καλή σας επιτυχία!!

Μια πεταλούδα θα φέρει την άνοιξη;!

Όχι... Όχι... Δε γκρινιάζω καθόλου!! Ξέρω, είναι χειμώνας... θα βρέξει... θα χαλάσει ο καιρός... Ναι!! Τα ξέρω όλα αυτά και τα κατανοώ... Αυτές όμως οι συνεχόμενες μέρες σκοτεινιάς και μαυρίλας δε μου ταιριάζουν καθόλου!! Και φέτος δεν είχα παράπονο από τον καιρό... Μας χάρισε ένα χειμώνα αρκετά ηλιόλουστο νομίζω, τουλάχιστον εδώ στη Θεσσαλονίκη!! 

Για να ξορκίσω, λοιπόν, τη μουρτζουφλιά του καιρού των τελευταίων ημερών είπα να προσπεράσω τα διάφορα που κατά καιρούς φτιάχνω (κι έχω στα προσεχώς για να σας δείξω) και να σας δείξω το τελευταίο ζευγάρι σκουλαρίκια που έφτιαξα!! Είναι φτιαγμένο από βρεγούλες αλπακά, σφυρηλατημένες και πεταλουδίτσες από ορείχαλκο κολλημένες στις βέργες του αλπακά... Αρχικά τα προόριζα για δωράκι, αλλά αποφάσισα αυτό το δωράκι να το κρατήσω για 'μενα!!

Αυτές τις μέρες έλαβα κι ένα βραβειάκι, από τη Κίκη και το blog κορδονέτο την οποία και ευχαριστώ πολύ-πολύ!! Όπως και τα περισσότερα βραβεία έχει κι αυτό τους όρους του, δηλαδή να πω για αρχή έντεκα πράγματα για 'μενα και να το χαρίσω κι εγώ με τη σειρά μου σε άλλα έντεκα άτομα... Τον δεύτερο όρο θα τον παραβλέψω, γιατί με το να μη μπαίνω τόσο συχνά πλέον στον υπολογιστή δεν έχω παρακολουθήσει ποιά blogs το έχουν λάβει και ποιά όχι κι επομένως περνάω κατευθείαν στην εκπλήρωση του πρώτου!!

* Ενημέρωση της τελευταίας στιγμής!! Το βραβειάκι αυτό το είχα λάβει κι από τη Μαρία Έλενα και το blog Μαρία Έλενα δημιουργίες, αλλά δεν το είχα δει όταν έγραφα την ανάρτηση, οπότε σπεύδω να διορθώσω την παράληψη!! Μαρία Έλενα σ' ευχαριστώ πολύ-πολύ!!

1. Χθες μπήκα στο μήνα μου και περιμένω πώς και πώς να περάσουν οι μέρες και να πάρουμε επιτέλους αγκαλιά το μωράκι μας!!

2. Παρόλα αυτά ακόμα δεν έχω συνειδητοποιήσει ότι όντως σε λίγο καιρό θα έχουμε ένα μωράκι στο σπίτι μας... το δικό μας μωρό!!

3. Καμιά φορά σκέφτομαι ότι ίσως έχω καταντήσει σαν κάποιες κοπέλες που μιλάνε όλη την ώρα για την εγκυμοσύνη τους, σα να μην υπάρχει κάτι άλλο ενδιαφέρον στη ζωή τους, αλλά δε μπορώ να το ελέγξω...

4. Έχω ένα σωρό εκκρεμότητες που πρέπει να ρυθμίσω τον επόμενο μήνα, αλλά πραγματικά έχω αρχίσει να πιστεύω ότι θα αφήσω τα μισά στη μέση...

5. Θα ήθελα να έχω το κουράγιο να συνεχίσω να πηγαίνω στα μαθήματα κοσμήματος που παρακολουθώ μέχρι τα τέλη Ιούνη που διαρκούν, αφού βέβαια συνέλθω από το πρώτο διάστημα μετά τον τοκετό...

6. Ονειρεύομαι με πολλή ανυπομονησία το καλοκαιράκι που έρχεται... Νομίζω πως θα είναι ένα από τα όμορφα που έχω ζήσει ή τουλάχιστον το πιο ξεχωριστό!!

7. Εκτός από τις καλοκαιρινές διακοπές, ονειρεύομαι πολλά-πολλά ταξίδια που θα ήθελα να κάνω... Τώρα το πότε θα τα κάνω αυτά τα ταξίδια είναι άλλο θέμα, φυσικά!!

8. Έχω πολλές-πολλές ιδέες για κοσμήματα και κατασκευές που θέλω να φτιάξω εδώ και πολύυυυυ καιρό κι ελπίζω κάποια στιγμή να τα υλοποιήσω όλα αυτά...

9. Δεν αντέχω την αναμονή για τη στιγμή που θα δω επιτέλους και θα πάρω αγκαλιά τη μικρούλα της αδερφής μου!! Ακόμα δεν έχω χωνέψει το ότι δεν την έχω δει...

10. Στενοχωριέμαι πολύ και νομίζω πως ποτέ δε θα ξεπεράσω το γεγονός ότι δε θα παρακολουθώ από κοντά τόσο τη μικρή του αδερφού μου, όσο και τη μικρούλα της αδερφής μου, λόγω της απόστασης που μας χωρίζει...

11. Σήμερα κλείνουμε 11 χρόνια σχέσης με τον καλό μου... Μου φαίνεται πραγματικά απίστευτο και ταυτόχρονα πολύ συγκινητικό το ότι πέρασαν κιόλας τόσα χρόνια!!

Πριν σας ευχηθώ να περάσετε ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο, θα ήθελα να ευχαριστήσω πολύ την Ευγενία και την Ευαγγελία από το blog Κορίτσια για σπίτι για το δωράκι που κέρδισα  στο διαγωνισμό που έκαναν με δώρο κουπονάκι για αγορές από το κατάστημα με είδη για το σπίτι pennie.gr!! Δεν έχω αποφασίσει ακόμα τί θα πάρω με το κουπονάκι που κέρδισα, αλλά πιστεύω ότι τη Δευτέρα θα κάνω την παραγγελία μου!! 

Χειροποίητα διακοσμητικά βρεφικού δωματίου

Όποτε μου δίνεται η ευκαιρία να φτιάξω ένα διακοσμητικό για κάποιο βρεφικό/παιδικό δωμάτιο χαίρομαι πάρα-πάρα πολύ!! Κι όσα κι αν έχω φτιάξει μέχρι τώρα, κάθε φορά ευχαριστιέμαι τη διαδικασία σα να είναι η πρώτη φορά... Σήμερα, λοιπόν, έχω να σας δείξω δύο εκδοχές τους: το πρώτο πήγε στη φίλη μου την Αλεξία, που μου το ζήτησε για την ανιψούλα της και το δεύτερο για τη μπουμπούκα της αδερφής μου!! Βέβαια, αυτό της Αλεξίας έχει περάσει από τα 40 κύματα μέχρι να φτάσει στα χέρια της, αφού ενώ το έχω έτοιμο από το καλοκαίρι, το παρέλαβε μόλις πριν από λίγες μέρες, αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία!!

Αυτή τη φορά αποφάσισα να μη χρησιμοποιήσω χαλκό, όπως συνήθιζα μέχρι τώρα για να γίνουν λίγο διαφορετικά. Στο πρώτο χρησιμοποίησα για την ένωση κηροκλωστή κι όχι ντίζα ως συνήθως, ενώ το δεύτερο το έδεσα με καρώ κορδέλα και το έκανα οριζόντιο κι όχι κατακόρυφο, όπως όλα τα προηγούμενα!! Ελπίζω να αρέσουν στις ζουζούνες πρώτα απ' όλα και μετά στους γονείς τους!!

Πριν σας αφήσω, θέλω να ευχαριστήσω πολύ-πολύ τη Μαρία Έλενα για την καρφιτσούλα δωράκι-έκπληξη που μου έστειλε για τη συμμετοχή μου στην ψηφοφορία που έκανε σε αυτή την ανάρτησή της!!

Επίσης, ευχαριστώ πολύ-πολύ και τη Φωτεινή για το γουράκι που μου έστειλε από τη συμμετοχή μας στη γιορτινή ανταλλαγή δώρων της Χαράς!!

Γεννήσαμε!!!

Εεεεεε... Χμμμμμ... Όχι εμείς ακριβώς δηλαδή... Την Τρίτη, όμως, στις 5 του μήνα γέννησε η αδερφούλα μου μια υγιέστατη μπουμπούκα!!! Την έπιασαν οι πρώτοι πόνοι το ξημέρωμα και το μεσημεράκι ήρθε στον κόσμο η τρίτη ανιψούλα μου!!! Πρώτος στη σειρά είναι ο μικρός του αδερφού του καλού μου και ακολουθεί η ζουζούνα του αδερφού μου... Επόμενη στη σειρά εγώ, που έχω γίνει σα μπαλόνι και περιμένω με πολλή χαρά να μπει με το καλό ο Μάρτης για να έρθει στον κόσμο και το δικό μας το μπιζελάκι που το περιμένουμε πώς και πώς!!!

Έχω φτιάξει ένα διακοσμητικούλι για τη μικρούλα κι ένα δωράκι για την αδερφή μου, μιας κι αύριο θα κατέβει ο καλός μου Χανιά για να τους δει λίγες μέρες... Δε θα σας τα δείξω τώρα, ας φτάσουν με το καλό στους παραλήπτες και σας τα δείχνω από βδομάδα!!! Για να μην κλείσω έτσι όμως την ανάρτηση, χωρίς κάποια δημιουργία, σας δείχνω το δωράκι που έφτιαξα για τη φίλη Deppy Boop που θα επισκεφτώ σε λίγο για πρώτη φορά στο νέο της εργαστήριο... Είναι ένα χειροποίητο διακοσμητικό από σφυρηλατημένο χαλκό και ζωγραφισμένο με χρώμα σμάλτου. Τί λέτε;! Θα της αρέσει;!

Διαγωνισμός ανακύκλωσης...

Κάνοντας βόλτες στη γειτονιά μας την τελευταία εβδομάδα έμαθα για ένα νέο διαγωνισμό που τρέχει αυτές τις μέρες... Μιλάω για τον διαγωνισμό της Αναστασίας από το ιστολόγιο starhomecraft, η οποία μας καλεί να της στείλουμε τις συμμετοχές μας με θέμα προτάσεις ανακύκλωσης παλιών αντικειμένων. Με αυτή την ευκαιρία είπα να κάνω μια ανασκόπηση στις αναρτήσεις που κατά καιρούς έχω κάνει με θέμα την ανακύκλωση-επαναχρησιμοποίηση φαινομενικά άχρηστων αντικειμένων!! Πατώντας στις λεζάντες των φωτογραφιών, σας παραπέμπω στις αναρτήσεις που αφορούν στο αντίστοιχο θέμα:

1

μεταμόρφωση μολυβοθήκης

2

σκουλαρίκια από καπάκια μπύρας

σε πολλές...

...και διάφορες εκδοχές

3

σουβέρ από καπάκια

και οι οδηγίες κατασκευής τους

4

κρεμαστό από γυαλί

5

κρεμαστά από καπάκια

επίσης σε διάφορες εκδοχές

6

μεταμόρφωση μεταλλικής κρεμάστρας

σε πεταλούδα

7

κορυφή χριστουγεννιάτικου δέντρου

8

χριστουγεννιάτικο δέντρο από καπάκια

(σας ζάλισα μ' αυτά τα καπάκια!!!)

9

χριστουγεννιάτικη κάρτα

10

δαχτυλίδια από καπάκια

(ειλικρινά, δεν έχει άλλα καπάκια!!!)

11

κουμπαράδες από μεταλλικά κουτιά

Αυτές είναι, λοιπόν, συγκεντρωμένες οι δικές μου προτάσεις ανακύκλωσης... Βλέποντάς τις κανείς είναι πολύ πιθανό να σχηματίσει λανθασμένες εντυπώσεις για τις ποσότητες αλκοόλ που καταναλώνω!! Χαχαχαχαχα... Το μόνο που έχω να δηλώσω για το θέμα είναι ότι τα φαινόμενα απατούν!! Χαχαχαχαχα...

Πριν σας ευχηθώ καλή εβδομάδα, θα ήθελα να ευχαριστήσω την Κάτια από το stars and icicles για τη γλυκύτατη κίνησή της να μου στείλει και φέτος δωράκι για τη συμμετοχή μου στο χριστουγεννιάτικο πανηγύρι της!! Εύχομαι και του χρόνου να είμαστε καλά και να κάνουμε πολλές-πολλές χριστουγεννιάτικες κατασκευές!!

Μπομπονιέρες βάφτισης...

Τις τελευταίες μέρες βρίσκομαι σε μια διαδικασία επανοργάνωσης των αρχείων μου, τόσο στη δουλειά όσο και στο σπίτι... Μέσα απ' αυτό το ξεκαθάρισμα που κάνω, λοιπόν, ανακάλυψα ότι έχω  κάνει κατά καιρούς αρκετά πραγματάκια που δεν σας έχω δείξει!! Σήμερα, θα σας πάω μερικούς μήνες πριν και συγκεκριμένα στον περασμένο Ιούνιο που έγινε η βάφτιση του ανιψιού μας. Εξ' αρχής είχα προσφερθεί να αναλάβω το δημιουργικό κομμάτι, αφήνοντας τη μαμά του μικρού να επιλέξει το σχέδιο που της αρέσει. Μιας και ήταν καλοκαιράκι επιλέχθηκε θαλασσινό θέμα και αφού καταλήξαμε στο ακριβές σχέδιο, παραγγείλαμε τα υλικά και ξεκίνησα να τις συνθέτω, με τη βοήθεια πάντα κάποιων καλών ξωτικών!!

Αυτά τα λίγα για σήμερα... Σας χαιρετώ και σας εύχομαι καλή εβδομάδα!!

Γιορτινή ανταλλαγή δώρων!!!

Σίγουρα τελευταία και καταϊδρωμένη δηλώνω κι εγώ τη συμμετοχή  μου στη γιορτινή ανταλλαγή δώρων του fairy knitting με αυτά τα σκουλαρικάκια!!! Ελπίζω να πρόλαβα...

Συλλογή υπογραφών, γιατί το να είσαι άνθρωπος δεν είναι αυτονόητο σε αυτή τη χώρα...

Καλή χρονιά σε όλη την παρέα!! Ελπίζω να περάσατε όμορφα αυτές τις μέρες και να ξεκινήσατε δυναμικά τη νέα χρονιά!! Η σημερινή μου ανάρτηση δεν αφορά κάποια κατασκευή ή κάποιο απ' τα χειροποιήματά μου... Αφορά στο δικαίωμα του να είσαι και να αντιδράς ως άνθρωπος σε αυτή τη χώρα, που λειτουργεί πλέον στην σφαίρα του παραλόγου. Πρόκειται για την περίπτωση του Πέτρου Καπετανόπουλου, ενός πολίτη που αντέδρασε στη βία που είδε να ασκείται μπροστά στα μάτια του από αστυνομικούς της ομάδας ΔΙΑΣ και βρέθηκε ο ίδιος κατηγορούμενος. 

Αντιγράφω την είδηση όπως τη διάβασα:

"Στις 21 Ιουλίου, τα μεσάνυχτα, ο Πέτρος Καπετανόπουλος άκουσε φωνές στην γειτονιά του, στον Κολωνό (Αθήνα). Μόλις είχε βάλει για  ύπνο το μικρό παιδί του και είπε στην σύζυγό του ότι θα κατέβει να δει τι συμβαίνει. Κατεβαίνοντας είδε πέντε αστυνομικούς της ομάδας ΔΙΑΣ να έχουν συλλάβει έναν μετανάστη, ενώ ένας εξ αυτών είχε το πόδι του πάνω στην κοιλιά του συλληφθέντα. «Γιατί το κάνετε αυτό; Τον συλλάβατε, δεν χρειάζεται βία», τους είπε ο Πέτρος Καπετανόπουλος. Τότε εκείνοι του εξήγησαν ότι δεν τον πατάνε και έκαναν βίαιη επίδειξη πατώντας με δύναμη ξανά τον μετανάστη. «Αυτό σημαίνει τον πατάμε», του είπαν. Ο ίδιος τους επανέλαβε ότι πρόκειται περί βασανισμού ήδη συλληφθέντος. Το αποτέλεσμα ήταν να συλληφθεί και ο ίδιος!

Στη συνέχεια, ο μετανάστης κατηγορείται (και κατόπιν ομολογεί) ότι έκλεψε την τσάντα μίας κοπέλας διότι ήταν πεινασμένος, ενώ στο Πέτρο Καπετανόπουλο αποδίδονται οι εξής κατηγορίες:
Α. «αντίσταση κατά της αρχής»,
Β. «ψευδή ανωμοτί κατάθεση»,
Γ. «απόπειρα απόσπασης κρατουμένου» ενώ κάτι τέτοιο δεν προκύπτει ούτε καν από την κατάθεση του αστυνομικού (μοναδικού μάρτυρα κατηγορίας),
Δ. και τέλος, η εισαγγελέας στην οποία προσάγεται, όχι μόνο σχηματίζει κοινή δικογραφία σε βάρος του Πέτρου Καπετανόπουλου και του μετανάστη, αλλά του φορτώνει και «απλή συνεργία σε ληστεία», κάτι που αποτελεί κακούργημα!

Μετά από όλα αυτά, εκτός των άλλων, ο Πέτρος Καπετανόπουλος κινδυνεύει να μείνει μέχρι και τέσσερα χρόνια χωρίς εισόδημα καθώς είναι δημόσιος υπάλληλος, και αυτοδικαίως τίθεται σε αργία όταν έχει παραπεμφθεί για πράξη κακουργηματικού χαρακτήρα.

Συγχρόνως, απειλείται από τις συγκεκριμένες κατηγορίες με πολλά χρόνια φυλάκιση αν δεν αθωωθεί στο δικαστήριο.

Στη συνέντευξη Τύπου (video) που δόθηκε, αφού ο δικηγόρος του κ. Καπετανόπουλου παρουσίασε την παραπάνω νομική κατάσταση του πελάτη του, εκπρόσωποι από κόμματα, φορείς, συνδικάτα και οργανώσεις δήλωσαν αλληλεγγύη και υποστήριξη κάνοντας λόγο για «ένα κράτος που θέλει να μην ενδιαφέρεται κανείς για τον πλησίον του»"

Για όποιον ενδιαφέρεται, λοιπόν, να μάθει περισσότερα, να διαβάσει το κείμενο διαμαρτυρίας, αλλά και να το υπογράψει μπορεί να πατήσει εδώ. Η πρώτη φάση συλλογής υπογραφών λήγει απόψε το βράδυ, ώστε να κατατεθούν με υπόμνημα στον Εισαγγελέα, γι' αυτό όποιος το σκέφτεται ας το κάνει άμεσα. Προσωπικά υπέγραψα ήδη, σκεπτόμενη πως στη θέση αυτού του ανθρώπου θα μπορούσε να είναι ο οποιοσδήποτε από εμάς...

Για το χρόνο που φεύγει και για εκείνον που έρχεται...

πηγή

Επέστρεψα για την τελευταία ανάρτηση μου γι' αυτό το χρόνο... Ένα χρόνο που περίμενα με πολύ λαχτάρα πέρυσι τέτοιον καιρό, γιατί πίστευα πως θα ήταν ένας χρόνος ουσιαστικών και ριζικών αλλαγών για όλους μας σε αυτή τη χώρα... Και όχι, δεν είχα αυταπάτες πως ξαφνικά όλα θα αλλάξουν απλά πίστευα πως ήταν μια καλή ευκαιρία για όλους μας να αναθεωρήσουμε τις συνήθειες, τις προτεραιότητες και τις επιλογές που ως ένα βαθμό μας έφεραν εδώ που μας έφεραν, σε ατομικό και σε συλλογικό επίπεδο, ώστε να χτίσουμε κάτι καινούριο και διαφορετικό!! 

Βέβαια, αυτό το καινούριο και διαφορετικό δεν το είδα ποτέ να έρχεται στο βαθμό που το φανταζόμουν... Αντιθέτως, είδα να μας κυβερνούν ακριβώς αυτοί που μας έχουν φέρει σε αυτή την κατάσταση, να διαχειρίζονται τις τύχες μας με τον ίδιο τρόπο που το έκαναν πάντα και να εμφανίζονται ως σωτήρες, να συνεχίζουν την κακοδιαχείριση και το ξεπούλημα των όσων έχουν απομείνει σε αυτό τον έρμο τον τόπο και αυτό να τους επιτρέπεται, να αποκαλύπτεται το ένα σκάνδαλο μετά το άλλο και να μην τιμωρείται κανείς κι αυτό να το αποδεχόμαστε ως φυσιολογικό κι εμάς να αρκούμαστε στην από τον καναπέ εκτόνωση...

Είδα, επίσης, το μίσος να ξεχειλίζει και να πνίγει τη χώρα σε όλες τις γωνιές της, ανθρώπους να είναι ικανοί να φτάσουν ακόμα και στο έγκλημα απέναντι στο "άλλο", στον "άλλο", στον ίδιο τους τον εαυτό... Και είδα αυτό το μίσος να γίνεται αποδεκτό από μεγάλη μερίδα ανθρώπων και τρόμαξα!! Τρόμαξα με αυτό που μπορεί να κρύβει μέσα του ο καθένας μας: ο διπλανός μας, ο φίλος μας, ο αδερφός μας, εμείς οι ίδιοι και να μην το καταλαβαίνουμε!! Κι ανησυχώ πραγματικά για τα παιδιά , τα λίγο μεγαλύτερα, που βλέπουν αυτή τη βία, την αποτρόπαιη, να γίνεται αποδεκτή από μεγάλη μερίδα της κοινωνίας μας και από τα μέσα, που τόσο μα τόσο κακό έχουν κάνει σε αυτό τον τόπο... Γιατί κι αυτοί που τώρα αποδέχονται την όλη κατάσταση, είναι αυτοί που για χρόνια πολλά κατανάλωναν το ρατσισμό που έσπερναν κάθε βράδυ τα δελτία των 20.00 (κυρίως από τα μέσα της δεκαετίας του '90 κι έπειτα)!! Το σκέφτομαι και τρέμω για το τί χειρότερο μπορεί να δουν τα μάτια μας σε λίγα χρόνια...

Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά είδα ελευθερίες και δικαιώματα να περιορίζονται, ανθρώπους που αντιδρούν να χτυπιούνται βίαια και όσους επιλέγουν μια άλλη θεώρηση των πραγμάτων να μπαίνουν στο περιθώριο και να στοχοποιούνται... Είδα και κόσμο να ασφυκτιά, να φτάνει στα όρια του, να μην ξέρει ή να μην μπορεί να το διαχειριστεί και να επιλέγει τη "φυγή" ως μόνη λύση. Άλλοι, πολλοί κι οι πιο πολλοί νέοι, επέλεξαν να αλλάξουν χώρα και τόπο διαμονής, ώστε να κυνηγήσουν τα όνειρα που εδώ θα 'μεναν στάσιμα κι αναρωτιέμαι αν κάποιος μπορεί να τους κατηγορήσει γι' αυτή τους τη φυγή!! Υπάρχουν κι άλλοι, από εμάς τους υπόλοιπους που μείναμε εδώ, που μόνη έννοια κι ανησυχία έχουν το πώς θα επιστρέψουν στα εφήμερα κι ανούσια των περασμένων χρόνων, αντί να διδαχτούν κάτι ελάχιστο απ' όλα όσα ζούμε. Κι άλλοι παρέμειναν απαράλλαχτοι όπως ήταν πάντα: αγενείς, εγωιστές, παρτάκηδες κι αδιάφοροι προς τον απέναντί τους. Είδα, είδα, πολλά, πάρα πολλά ακόμα είδα κι έφτασαν στιγμές ομολογώ που ένιωσα να πνίγομαι και να παλεύω να κρατήσω τη θετική μου στάση...

Δε λέω σε καμία περίπτωση, όμως, πως δεν είδα κι όμορφα πράγματα μέσα σ΄ αυτό το χρόνο!! Είδα ανθρώπους να προσφέρουν εθελοντικά τη βοήθειά τους σε οργανώσεις και σε κινήσεις στήριξης όσων το έχουν ανάγκη, να αντιδρούν στα όσα μας επιβάλλουν και να μάχονται για την ανατροπή τους, να μην το βάζουν κάτω και να παλεύουν σε πείσμα των καιρών να επιβιώσουν και να κάνουν νέα ξεκινήματα, να αλλάζουν και να αναθεωρούν, να πετάνε τα ψεύτικα και τα γυαλιστερά και να ανακαλύπτουν τα γνήσια και ουσιαστικά, να αγαπούν, να δίνουν, να προστατεύουν, να μοιράζονται, στην τελική να (ξανα)γίνονται άνθρωποι...

Και σε προσωπικό επίπεδο, όμως, αυτή η χρονιά δεν είχε λίγες όμορφες στιγμές!! Το 2012 έγινε η βάφτιση του ανιψιού μας, παντρεύτηκε και βάφτισε τη μικρούλα του ο αδερφός μου, έμεινε έγκυος η αδερφή μου, έμεινα έγκυος εγώ, κάναμε εκδρομές, πήγαμε βόλτες, γελάσαμε με φίλους και αγαπημένα πρόσωπα, περάσαμε έναν ακόμα χρόνο μαζί και ξεπεράσαμε τις όποιες δυσκολίες κι αναποδιές μας έτυχαν, είμαστε ακόμα πιο αγαπημένοι χωρίς να είμαστε ψεύτικοι και φτιαχτοί κι ονειρευόμαστε το χρόνο που θα έρθει με χαμόγελο, παρόλο που γνωρίζουμε κι οι δυο πως μάλλον δε θα είναι και πολύ καλύτερος από τον περασμένο...

Όχι, δεν θέλω να σας ευχηθώ με απαισιοδοξία "ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ", απλά θέλω να μοιραστώ μαζί σας τη σκέψη μου, πως για να είναι καλή αυτή η χρονιά, θα πρέπει να είμαστε όλοι μας καλύτεροι και να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε σε βάθος, όσο δύσκολο κι αν είναι αυτό, πρώτα τους εαυτούς μας κι ύστερα τον τόπο μας. Νιώθω πως δεν έχει νόημα να ευχηθώ απλά υγεία, αγάπη, χαμόγελα και όμορφες στιγμές για όλους μας, αν πρώτα δε σας έχω πει τα προηγούμενα!! Γιατί τα ευχολόγια δεν έχουν πλέον νόημα (μοιάζουν με την ευχή που κάνουν στα καλλιστεία για παγκόσμια ειρήνη), αν δε συνοδεύονται κι από άλλα πράγματα...

Φέτος, για δεύτερη φορά στη ζωή μου, δε θα αλλάξω χρόνο με την οικογένειά μου στα Χανιά κι αυτό δε μου είναι εύκολο... Την προηγούμενη είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου πως δεν θα ξανασυμβεί, αλλά δυστυχώς αθέτησα την υπόσχεσή μου. Δε μου αρέσει να κλαίγομαι και χαίρομαι που έχω δίπλα μου τον άνθρωπό μου, την οικογένειά του, τους φίλους μου κι όσους εδώ με αγαπούν!! Είμαι πολύ τυχερή που δεν είμαι μόνη, το ξέρω και είμαι ευγνώμων γι' αυτό!! Απλά μου λείπουν και γι' αυτό θα σας ευχηθώ να περάσετε όσο πιο όμορφα μπορείτε αυτή την αλλαγή του χρόνου με τους ανθρώπους που αγαπάτε και σας αγαπούν δίπλα σας!! Ζητώ συγγνώμη για τη μεγάλη ανάρτηση κι αναρωτιέμαι αν έκατσε κανείς να τη διαβάσει όλη, δε μπορούσα και δεν ήθελα να σας αφήσω με ένα ξερό "χρόνια πολλά". Σας χαιρετώ και σύντομα θα επανέλθω... 

Φέτος ας κάνουμε τις γιορτές μας... αλλιώς!!!

Και να που έφτασαν τα Χριστούγεννα... Το πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός με τρομάζει καμιά φορά!! Δεν ξέρω αν τα φετινά Χριστούγεννα θα είναι τα ίδια με τα περσινά για τους περισσότερους, ελπίζω τουλάχιστον να μην είναι δραματικά χειρότερα για μια μεγάλη μερίδα συνανθρώπων μας... Και σ' αυτό μπορεί να βάλει ο καθένας το χεράκι του για να βοηθήσει!!

Φέτος, για δεύτερη χρονιά, η ομάδα του περιοδικού "Παράλλαξη" και του "Η Θεσσαλονίκη Αλλιώς" διοργάνωσε "Τα Χριστούγεννα Αλλιώς", μια γιορτή προσφοράς κι αλληλεγγύης προς το συνάνθρωπο συλλέγοντας είδη πρώτης ανάγκης (ρούχα, τρόφιμα, φάρμακα κ.α.) που θα μοιραστούν σε ανθρώπους που τα έχουν ανάγκη. Παράλληλα με τη συλλογή των προϊόντων διοργανώθηκαν στην περιοχή του λιμανιού της Θεσσαλονίκης εκδηλώσεις για μικρά και μεγάλα παιδιά με μεγάλη συμμετοχή και πολύ μεγάλη επιτυχία!! Το αποτέλεσμα όλων αυτών των δράσεων ήταν η συγκέντρωση πεντέμιση τόνων ειδών πρώτης ανάγκης και αμέτρητα χαμόγελα σε όσους βρέθηκαν εκεί και ιδίως στους μικρότερους της παρέας!! Σημαντικό ρόλο σε όλο αυτό έπαιξε η συμμετοχή και βοήθεια των εθελοντών του "Η Θεσσαλονίκη Αλλιώς" που σε κάθε δράση είναι εκεί και προσφέρουν με όποιον τρόπο μπορούν...

Σίγουρα έτσι δεν αλλάζει η ζωή των ανθρώπων που υποφέρουν και σίγουρα θα πρέπει η βοήθεια να είναι συνεχής και αδιάλειπτη καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου... Και φυσικά αυτό που θα πρέπει να μας απασχολεί ως πολίτες είναι το πως θα εξαλειφθούν οι κοινωνικές διαφορές και αδικίες στο σύνολό τους, ώστε να μην υπάρχει ανάγκη για τέτοιες κινήσεις!! Μέχρι τότε όμως, ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον τις γιορτές να βοηθήσουμε όσους και με όποιον τρόπο μπορούμε...

Εύχομαι σε όλους και σε όλες σας καλές γιορτές και να περάσετε πολύ-πολύ όμορφα αυτές τις μέρες!! Οι μεγαλύτερες ευχές μου είναι να έχετε υγεία εσείς κι όσοι αγαπάτε και να νιώθετε γύρω σας την αγάπη όσων σας περιβάλλουν!! Ελπίζω να επανέλθω πριν αλλάξει ο χρόνος κι ως τότε σας δείχνω ένα γουράκι από αλπακά που έφτιαξα για τον καλό μου τον γιατρό την προηγούμενη εβδομάδα :)

Υ.Γ. Προχθές ανακάλυψα ότι για έναν περίεργο λόγο τα περισσότερα σχόλιά σας μου τα στέλνει στα ανεπιθύμητα μηνύματα, με αποτέλεσμα να μην έχω δει πολλά από αυτά... Δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό, θα το ανακαλύψω και θα το διορθώσω!!