Για τη γιορτή του πατέρα...

Σήμερα είναι η γιορτή του πατέρα κι αν και δεν είμαι φανατική θαυμάστρια αυτών των "εορτών" από την άλλη ένα συμβολικό δωράκι κι ένα γλυκό φιλί παραπάνω δεν έβλαψε ποτέ κανέναν!! Κι αν κι εγώ έχω να δω τον μπαμπάκα μου από τον περασμένο Σεπτέμβριο, του στέλνω τις πιο γλυκιές ευχές μου από εδώ και ανυπομονώ να τον ξαναδώ σε 10 μέρες που θα κατέβουμε Χανιά με τη μπεμπούλα μας... Όσο για τον μπαμπάκα του σπιτιού μας, του εύχομαι να είναι πάντα γερός και χαμογελαστός και να περνάει όμορφες στιγμές και με τις δυο μας!! Κι επειδή η επιλογή δώρου για τους μπαμπάδες είναι συνήθως δύσκολη απόφαση, σας δείχνω το δωράκι που είχε παραγγείλει η μπουμπούκα μας, όταν ήταν στην κοιλίτσα μου, για την πρώτη της συνάντηση με τον δικό της μπαμπά: ένα μπρελόκ-φυλαχτό από ορείχαλκο!! Σας φιλώ και ελπίζω πως κάποια στιγμή θα βρω χρόνο να περάσω κι απ' τα σπιτάκια σας :)

Μια πεταλούδα θα φέρει την άνοιξη;!

Όχι... Όχι... Δε γκρινιάζω καθόλου!! Ξέρω, είναι χειμώνας... θα βρέξει... θα χαλάσει ο καιρός... Ναι!! Τα ξέρω όλα αυτά και τα κατανοώ... Αυτές όμως οι συνεχόμενες μέρες σκοτεινιάς και μαυρίλας δε μου ταιριάζουν καθόλου!! Και φέτος δεν είχα παράπονο από τον καιρό... Μας χάρισε ένα χειμώνα αρκετά ηλιόλουστο νομίζω, τουλάχιστον εδώ στη Θεσσαλονίκη!! 

Για να ξορκίσω, λοιπόν, τη μουρτζουφλιά του καιρού των τελευταίων ημερών είπα να προσπεράσω τα διάφορα που κατά καιρούς φτιάχνω (κι έχω στα προσεχώς για να σας δείξω) και να σας δείξω το τελευταίο ζευγάρι σκουλαρίκια που έφτιαξα!! Είναι φτιαγμένο από βρεγούλες αλπακά, σφυρηλατημένες και πεταλουδίτσες από ορείχαλκο κολλημένες στις βέργες του αλπακά... Αρχικά τα προόριζα για δωράκι, αλλά αποφάσισα αυτό το δωράκι να το κρατήσω για 'μενα!!

Αυτές τις μέρες έλαβα κι ένα βραβειάκι, από τη Κίκη και το blog κορδονέτο την οποία και ευχαριστώ πολύ-πολύ!! Όπως και τα περισσότερα βραβεία έχει κι αυτό τους όρους του, δηλαδή να πω για αρχή έντεκα πράγματα για 'μενα και να το χαρίσω κι εγώ με τη σειρά μου σε άλλα έντεκα άτομα... Τον δεύτερο όρο θα τον παραβλέψω, γιατί με το να μη μπαίνω τόσο συχνά πλέον στον υπολογιστή δεν έχω παρακολουθήσει ποιά blogs το έχουν λάβει και ποιά όχι κι επομένως περνάω κατευθείαν στην εκπλήρωση του πρώτου!!

* Ενημέρωση της τελευταίας στιγμής!! Το βραβειάκι αυτό το είχα λάβει κι από τη Μαρία Έλενα και το blog Μαρία Έλενα δημιουργίες, αλλά δεν το είχα δει όταν έγραφα την ανάρτηση, οπότε σπεύδω να διορθώσω την παράληψη!! Μαρία Έλενα σ' ευχαριστώ πολύ-πολύ!!

1. Χθες μπήκα στο μήνα μου και περιμένω πώς και πώς να περάσουν οι μέρες και να πάρουμε επιτέλους αγκαλιά το μωράκι μας!!

2. Παρόλα αυτά ακόμα δεν έχω συνειδητοποιήσει ότι όντως σε λίγο καιρό θα έχουμε ένα μωράκι στο σπίτι μας... το δικό μας μωρό!!

3. Καμιά φορά σκέφτομαι ότι ίσως έχω καταντήσει σαν κάποιες κοπέλες που μιλάνε όλη την ώρα για την εγκυμοσύνη τους, σα να μην υπάρχει κάτι άλλο ενδιαφέρον στη ζωή τους, αλλά δε μπορώ να το ελέγξω...

4. Έχω ένα σωρό εκκρεμότητες που πρέπει να ρυθμίσω τον επόμενο μήνα, αλλά πραγματικά έχω αρχίσει να πιστεύω ότι θα αφήσω τα μισά στη μέση...

5. Θα ήθελα να έχω το κουράγιο να συνεχίσω να πηγαίνω στα μαθήματα κοσμήματος που παρακολουθώ μέχρι τα τέλη Ιούνη που διαρκούν, αφού βέβαια συνέλθω από το πρώτο διάστημα μετά τον τοκετό...

6. Ονειρεύομαι με πολλή ανυπομονησία το καλοκαιράκι που έρχεται... Νομίζω πως θα είναι ένα από τα όμορφα που έχω ζήσει ή τουλάχιστον το πιο ξεχωριστό!!

7. Εκτός από τις καλοκαιρινές διακοπές, ονειρεύομαι πολλά-πολλά ταξίδια που θα ήθελα να κάνω... Τώρα το πότε θα τα κάνω αυτά τα ταξίδια είναι άλλο θέμα, φυσικά!!

8. Έχω πολλές-πολλές ιδέες για κοσμήματα και κατασκευές που θέλω να φτιάξω εδώ και πολύυυυυ καιρό κι ελπίζω κάποια στιγμή να τα υλοποιήσω όλα αυτά...

9. Δεν αντέχω την αναμονή για τη στιγμή που θα δω επιτέλους και θα πάρω αγκαλιά τη μικρούλα της αδερφής μου!! Ακόμα δεν έχω χωνέψει το ότι δεν την έχω δει...

10. Στενοχωριέμαι πολύ και νομίζω πως ποτέ δε θα ξεπεράσω το γεγονός ότι δε θα παρακολουθώ από κοντά τόσο τη μικρή του αδερφού μου, όσο και τη μικρούλα της αδερφής μου, λόγω της απόστασης που μας χωρίζει...

11. Σήμερα κλείνουμε 11 χρόνια σχέσης με τον καλό μου... Μου φαίνεται πραγματικά απίστευτο και ταυτόχρονα πολύ συγκινητικό το ότι πέρασαν κιόλας τόσα χρόνια!!

Πριν σας ευχηθώ να περάσετε ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο, θα ήθελα να ευχαριστήσω πολύ την Ευγενία και την Ευαγγελία από το blog Κορίτσια για σπίτι για το δωράκι που κέρδισα  στο διαγωνισμό που έκαναν με δώρο κουπονάκι για αγορές από το κατάστημα με είδη για το σπίτι pennie.gr!! Δεν έχω αποφασίσει ακόμα τί θα πάρω με το κουπονάκι που κέρδισα, αλλά πιστεύω ότι τη Δευτέρα θα κάνω την παραγγελία μου!! 

Το πρώτο μου καστόνι κι ένα αναπάντεχο δώρο!!

Το ότι αποφάσισα φέτος να επιστρέψω στα θρανία, μετά από έναν χρόνο απουσίας, δεν το μετάνιωσα ούτε μια στιγμή... μου είχαν λείψει και τα μαθήματα και η δασκάλα μου!! Και δεν είναι ότι δε μπορούσα να δουλέψω στο σπίτι μιας και το χώρο μου έχω και τα εργαλεία μου. Απλά μου έλειψε αυτή η μιάμιση ώρα που μόνη έννοια και ανησυχία μου είναι το τί θα φτιάξω σήμερα κι αν κατάφερα να εφαρμόσω σωστά την τεχνική που έμαθα...

Κάτι που είχα αποφύγει να δοκιμάσω πρόπερσι, στο 2ο έτος των μαθημάτων, ήταν το να φτιάξω κάποιο κόσμημα με καστόνι, παρόλο που η δασκάλα μας μας είχε δείξει την τεχνική... Το καστόνι για όσους δε γνωρίζουν είναι η μέθοδος που χρησιμοποιείται για να στηριχτεί μια πέτρα σ' ένα κόσμημα και για πιο επιστημονική επεξήγηση δείτε τον ορισμό που δίνει η σελίδα jewelpedia. Επομένως, με την επιστροφή μου είπα να κλείσω τις εκκρεμότητες και να φτιάξω ένα κρεμαστό με αλπακά, ορείχαλκο και την πέτρα μου με το καστόνι. Η πέτρα δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο ή μάλλον ήταν ένα απλό γυαλάκι, το μόνο που βρήκα στο κατάστημα υλικών της γειτονιάς μου λίγο πριν ξεκινήσει το μάθημα, αλλά δεν έχει καμία σημασία!! Το πόσο παιδεύτηκα, πόσες αναποδιές προέκυψαν και πόσα μαθήματα πάλευα με αυτό το κόσμημα δε μπορώ να σας το εξιστορήσω, στο τέλος όμως τα κατάφερα και είμαι πολύ χαρούμενη γι' αυτό!! Αφού, λοιπόν, τη γλίτωσε από κάποιες στιγμές απελπισίας που κινδύνευσε να βρεθεί πεταμένο στους δρόμους από το παράθυρο της αίθουσας μας, είπα να σας το δείξω...

Πριν από σχεδόν ένα μήνα έλαβα ένα αναπάντεχο δωράκι το οποίο μου έφερε ένα τεράστιο χαμόγελο στα χείλη!! Η συμμαθήτριά μου στο μάθημα και θεία του λατρεμένου μου βαφτισιμιού Deppy Boop αποφάσισε να κάνει το δικό της χώρο δημιουργίας, ένα εργαστήριο κοσμημάτων που όσοι είστε από Θεσσαλονίκη αξίζει σίγουρα να επισκεφτείτε... Μέσα στην όλη χαρτούρα και τα αμέτρητα γραφειοκρατικά που χρειάστηκε ήταν και μία βεβαίωση μηχανικού για το χώρο που στεγάζεται το εργαστήριο κι έτσι προθυμοποιήθηκα να τη βοηθήσω με τα σχετικά. Σαν "ευχαριστώ", λοιπόν, για τη βοήθειά μου, βρήκα μία τσαντούλα γεμάτη με καλούδια να με περιμένει στο γραφείο μου!! Το πόσο ενθουσιάστηκα δεν περιγράφεται!! Τί λέτε κι εσείς;; Δεν είναι τέλειο το δωράκι μου;!