Ένα βραβείο και κάτι για 'μενα...

Εξαφανίστηκα λίγες μέρες, λόγω προβλημάτων με το laptop μου (το οποίο μάλλον είναι στα τελευταία του) και μόλις κατάφερα να το ξανανοίξω διαπίστωσα ότι με έχουν επιλέξει οι φίλες από τα blogs Ηandmade by Αndria και Decoupage creations για να σας πω κι εγώ με τη σειρά μου επτά πράγματα για 'μενα... Λοιπόν, ένα - δύο - τρία... ξεκινάμε:

1. Έχω τρελή... μα τρελή αδυναμία στο βαφτισιμιό μου, το μικρό Νικόλα, που είναι τώρα 14 μηνών!! Αν και έχω γίνει πλέον θεία και περιμένουμε και ανιψάκι από τον αδερφό μου κι αν και έχω κι άλλα πολύ αγαπημένα μου μωρουλίνια ο Νικόλας είναι για 'μενα κάτι το ξεχωριστό, γιατί εκτός από το γεγονός ότι είμαι η νονά του, είναι το πρώτο μωράκι που το έζησα από τόσο κοντά, από τη τότε που μεγάλωνε μέσα στη μανούλα του!! 

2. Λατρεύω τη θάλασσα και τον ήλιο, τρελαίνομαι για βόλτες στην παραλία, δεν αντέχω για πολλές μέρες μακριά από το υγρό στοιχείο και  τις μέρες που έχει συννεφιά "αρρωσταίνω"... Όταν συμπλήρωνα το μηχανογραφικό μου ένα από τα βασικά κριτήρια ήταν οι πόλεις που δηλώνω να έχουν γύρω τους θάλασσα!! Δε λέω πως δε μ' αρέσουν όλες οι εποχές του χρόνου βέβαια, αλλά έχω και τις αδυναμίες μου ;)

3. Ζω ανάμεσα σε δύο πόλεις που αγαπώ εξίσου: στα Χανιά, που είναι και ο τόπος καταγωγής μου και στη Θεσσαλονίκη, όπου μένω πλέον μόνιμα μετά το τέλος των σπουδών μου εδώ... Θέλω διαρκώς να βρίσκομαι και στα δύο μέρη ταυτόχρονα, πράγμα αδύνατο, καθώς μου λείπουν οι δικοί μου άνθρωποι, η οικογένειά μου και οι αγαπημένοι μου φίλοι, παρόλο που προσπαθώ να τους επισκέπτομαι όσο πιο συχνά μπορώ!!

4. Μου αρέσει να δημιουργώ και να μαθαίνω νέα πράγματα, να πειραματίζομαι με νέα υλικά και τεχνικές και να βλέπω τα αντικείμενα αν μεταμορφώνονται!! Ιδιαίτερη αδυναμία έχω στην ανακύκλωση και στην επανάχρηση των υλικών με νέους τρόπους… Θα ήμουν πολύ χαρούμενη αν θα μπορούσα να βγάζω όλη αυτή τη διάθεση και στο αντικείμενο εργασίας μου (είμαι πολιτικός μηχανικός βλέπετε…), σχεδιάζοντας βιοκλιματικά κτήρια και εφαρμόζοντας τρόπους δόμησης πιο φιλικούς προς το περιβάλλον, αλλά δυστυχώς γεννήθηκα σε λάθος χώρα :(

5. Είμαι απελπιστικά αναβλητική!! Έχω συνέχεια χιλιάδες πράγματα στο μυαλό μου που θέλω να κάνω, αλλά τα μεταθέτω για κάποια άλλη στιγμή... μέχρι να με στοιχειώσουν στον ύπνο μου και να αναγκαστώ να τα κάνω για να μπορώ να κλείνω μάτι τη νύχτα!! 

6. Ονειρεύομαι έναν αλλιώτικο κόσμο, πιο δίκαιο για όλους τους ανθρώπους αυτού του πλανήτη… Ονειρεύομαι μια κοινωνία αγάπης, αλληλοσεβασμού και κατανόησης, μια κοινωνία χωρίς διαχωρισμούς και παρωπίδες, μια κοινωνία όπου οι γνώσεις και η υψηλή τεχνολογία θα είναι προσιτή σε όλα τα μέλη της… Ονειρεύομαι… μα αλήθεια… μήπως ονειρεύομαι;! Πήρα φόρα!! Κι όμως, πιστεύω στη δύναμη που κρύβουμε οι άνθρωποι μέσα μας, ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί σα σύνολο και ελπίζω ότι κάποτε θα το συνειδητοποιήσουμε ως οντότητες και θα αποφασίσουμε να ζήσουμε αρμονικά με τους συνανθρώπους μας και με τη φύση που μας περιβάλλει… Αυτό φυσικά δε γίνεται με όνειρα, αλλά με πράξεις, γι’ αυτό ας προσπαθήσουμε να αλλάξουμε λίγο τους εαυτούς μας και ας αγωνιστούμε για να αλλάξουμε τον τόπο που ζούμε…

7. Μόλις έκλεισα εισιτήρια για Νέα Υόρκη!! Είχαμε πει με τον Νίκο ότι το ταξίδι του γάμου μας θα είναι στη Νέα Υόρκη κι όλο λέγαμε να κλείσουμε τα εισιτήρια κι όλο το αναβάλαμε... Η όλη κατάσταση μας είχε προβληματίσει για το αν είναι η κατάλληλη στιγμή να μπούμε σε ένα τέτοιο έξοδο... Αποφασίσαμε τελικά να πάμε με κάποια χρήματα που μαζέψαμε από τα δώρα αγαπημένων ανθρώπων, τώρα που υπάρχουν ακόμα και να τα κάνουμε αναμνήσεις... πριν μας τα φάνε οι τράπεζες και οι λοιποί φαταούλες... χαχαχαχαχα!!

Πωπωπω!! Σας ζάλισα, ε;! Λοιπόν, δε μπαίνω στη διαδικασία να προτείνω κάποια συγκεκριμένα άτομα για να μας πουν τα δικά τους επτά πράγματα για τον εαυτό τους, αφενός γιατί δεν θέλω να ξεχωρίσω κάποιες από εσάς και αφετέρου πολλές έχετε ήδη προσκληθεί να απαντήσετε από άλλες της παρέας… Θα ήθελα πολύ πάντως να δω τις νεότερες από εμάς να γράφουν κάποια πράγματα για εκείνες, ώστε να τις γνωρίσουμε καλύτερα!!

Θέλω να ευχαριστήσω πολύ την Andria για το πολύ όμορφο βραβείο της και θα χαρώ να το δω σε όποια επιθυμεί να στολίσει το σπιτάκι της με αυτό :)

 
Σας αφήνω γιατί σήμερα έχουμε τη συνάντηση στο σπίτι της Αχτίδας κι έχω να κάνω ένα σωρό δουλειές για να προλάβω να πάω… Να μην ξεχνάτε την κλήρωση που θα γίνει σε λίγες μέρες για κάποιο δωράκι-έκπληξη, όσες δε δηλώσατε συμμετοχή τρέξτε εδώ για να προλάβετε :)

Το δεματάκι έφτασε στον παραλήπτη του...

Καλημέρα και καλό μήνα σε όλους μας!! Χάθηκα λίγο τις τελευταίες ημέρες, αλλά έλειπα από τη βάση μου και δεν είχα πρόσβαση στο δίκτυο... Είχα πάει στο Αμύνταιο της Φλώρινας, με αφορμή το πανηγύρι που γίνεται εκεί κάθε χρόνο το πρώτο Σαββατοκύριακο του Οκτώβρη και σε συνδυασμό με κάποια επαγγελματική υποχρέωση που είχα στην πολεοδομία της Φλώρινας. Περάσαμε πολύ όμορφα: κάναμε τις βόλτες μας στην περιοχή, φάγαμε πολύ καλό φαγητό, ψωνίσαμε χαζοπραγματάκια από το πανηγύρι και το βασικότερο ξεφύγαμε από την καθημερινότητά μας!!

Χθες το βραδάκι που επέστρεψα έκανα τη βόλτα μου στη γειτονία, να δω τα νέα από τις ημέρες που ήμουν εκτός. Η πρώτη μου κίνηση ήταν να μπω στο ιστολόγιο της Andria για να δω εάν είχε λάβει το δεματάκι με το δώρο μου για το Greecycle και με πολλή χαρά διαπίστωσα ότι είχε ήδη δημοσιεύσει φωτογραφίες με τα σκουλαρικάκια που της έστειλα!!

Πρόκειται για δύο ζευγάρια σκουλαρίκια: το ένα από χαλκό και χαντρούλες και το άλλο από τα αγαπημένα καπάκια μπύρας που έχουν βαφεί με σμάλτο.

Εύχομαι πραγματικά να της άρεσαν και να τα ευχαριστηθεί!! Οι δηλώσεις συμμετοχής για την κλήρωση ενός δώρου-έκπληξη συνεχίζονται και μέχρι 23.10.2011 εδώ και θα ήθελα να σας ευχαριστήσω πολύ-πολύ για την τόσο μεγάλη συμμετοχή, που ομολογώ οτι δεν την περίμενα!! Θερμή παράκληση να μην ξεχνάτε να αφήνετε ένα στοιχείο επικοινωνίας όσοι υπογράφετε ως "ανώνυμοι"!! Σας φιλώ γλυκά :)

Ένα δωράκι ταξιδεύει...

Έφυγε, λοιπόν, σήμερα το δωράκι που ετοίμασα για τη Νίκη από το blog handmadebyandria στο πλαίσιο της ανταλλαγής δώρων του Greecycle!! Δεν είναι κάτι σπουδαίο, αλλά εύχομαι να φτάσει σύντομα στα χέρια της και να της αρέσει... Το τί είναι θα το δείτε αφού πρώτα φτάσει στον παραλήπτη του!! Καλή συνέχεια σε όλους :))

Έλαβα δωράκι!!!

Πριν γράψω οτιδήποτε άλλο, θέλω πρώτα να σας ευχαριστήσω πολύ-πολύ μέσα από την καρδιά μου όλους σας για τις γλυκές ευχές σας για τα γενέθλιά μου!! Εύχομαι κι εγώ με τη σειρά μου να είμαστε υγιείς κι ευτυχισμένοι, να περνάμε καλά με τους ανθρώπους που αγαπάμε και να κάνουμε τη ζωή μας όσο πιο πολύχρωμη γίνεται!! Όσοι δεν το έχετε ήδη κάνει, μπορείτε να δηλώνετε συμμετοχή μέχρι 23.10.2011 εδώ για την κλήρωση που θα γίνει για ένα δωράκι έκπληξη!! Θερμή παράκληση να αφήνετε ένα στοιχείο επικοινωνίας όσοι υπογράφετε ως "ανώνυμοι" :)

Στο θέμα μας τώρα, επιστρέφοντας το μεσημέρι σπίτι από ένα επαγγελματικό ταξίδι στη Φλώρινα, βρήκα έναν άσπρο φάκελο να με περιμένει... Πριν τον πάρω στα χέρια μου, ήξερα από ποιά ήταν και για ποιό λόγο έφτασε μέχρι εδώ!! Ήταν το δώρο μου που μου έστειλε η Σοφία από το creationsbyheart για την ανταλλαγή δώρων του Greecycle!!

 Άνοιξα αμέσως το φάκελο και μέσα του βρήκα ένα κόκκινο φακελάκι και ένα δεματάκι τυλιγμένο με προστατευτικές φούσκες!! Το κόκκινο φακελάκι περιείχε μία κάρτα με πολύ γλυκά λόγια γραμμένα από τη Σοφία:

Το δεματάκι περιείχε αυτό το υφασμάτινο μπρελόκ για τα κλειδιά, φτιαγμένο από τα χεράκια της Σοφίας:

Θέλω να ευχαριστήσω πολύ τη Σοφία και για το δωράκι της, που μου άρεσε πάρα-πάρα πολύ και για την καρτούλα της με τα όμορφα λόγια της!! Μέσα στην εβδομάδα θα στείλω κι εγώ το δικό μου δωράκι κι ελπίζω να αρέσει εξίσου κι εκείνο :)

Ένα κέρασμα για τα γενέθλιά μου... κι ένα δωράκι για 'σας!!!

Καλημέρα σε όλη τη γειτονιά!!!

Σήμερα έχω τα γενέθλιά μου και είπα να σας κεράσω ένα γλυκάκι λαχταριστό!!! Είναι καρφιτσούλες από αλπακά, χρωματισμένες με σμάλτο και περασμένες με υγρό γυαλί από επάνω, γλύκα δεν είναι;!

Με αφορμή τα γενέθλιά μου, λοιπόν και μιας κι έχουμε μαζευτεί αρκετά άτομα στο σπιτάκι μου κι είμαι πολύ χαρούμενη γι' αυτό, αποφάσισα να σας κάνω ένα δωράκι!!! Αρκεί να αφήσετε κάποιο σχόλιο σε αυτή μου την ανάρτηση (είτε στη σελίδα μου στο facebook) μέχρι 23.10.2011. Δεν έχω αποφασίσει ακόμα ποιό ακριβώς θα είναι το δωράκι, αλλά υπόσχομαι να μη σας απογοητεύσω ;)

Θέλω έτσι να ξορκίσω λίγο το κακό, αφού τα φετινά μου γενέθλια δεν έχουν καμία σχέση με όλα τα προηγούμενα... Δεν έχουν τον ενθουσιασμό και την αισιοδοξία των προηγούμενων χρόνων κι αυτό δεν οφείλεται στο γεγονός ότι μεγαλώνω... Είναι η όλη κατάσταση γύρω μας που δεν αφήνει πολλά περιθώρια για ενθουσιασμό. Η ανασφάλεια για το αύριο και η αίσθηση μουδιάσματος που νιώθουμε βλέποντας τη ζωή μας να αλλάζει δραματικά από μέρα σε μέρα, έχει επηρεάσει λίγο-πολύ όλους μας και ζούμε την εθνική μας κατάθλιψη...

Κάθε μέρα ακούω άτομα της ηλικίας μου, φίλους και συγγενείς μου, να λένε πως ψάχνουν τρόπο να φύγουν στο εξωτερικό για να ζήσουν, αφού είμαστε μία γενιά μορφωμένων ανέργων που φτάνουμε στα 30 και ζούμε με τη στήριξη των γονιών μας, σα να ‘μαστε 15 χρονών. Δεν τους αδικώ που θέλουν να φύγουν… Πώς να πεις σε κάποιον να μείνει;! Τι επιχείρημα να του παραθέσεις;! Για ‘μενα όποιος φεύγει κάνει την καλύτερη επιλογή σε ατομικό επίπεδο.

Επειδή, όμως, είμαι φύσει αισιόδοξο άτομο κι επειδή έχω μάθει να αγωνίζομαι για 'μενα και τους γύρω μου, πιστεύω πως θα την ανατρέψουμε αυτή την κατάσταση. Αν αποφασίσουμε να αλλάξουμε τα πράγματα που μας έφεραν σε αυτό το σημείο, να διώξουμε όλους τους άχρηστους που οδήγησαν τη χώρα ως εδώ και να τους τιμωρήσουμε γι’ αυτό, να μάθουμε να αποφασίζουμε συλλογικά προς όφελος όλης της κοινωνίας, αν αλλάξουμε λίγο τους εαυτούς μας και εμπιστευτούμε ο ένας τον άλλο, είμαι σίγουρη πως κάτι θα καταφέρουμε. Ας αναλογιστούμε τη δύναμη που έχει ο καθένας μέσα του κι ας δράσουμε άμεσα, γιατί όταν ξυπνήσουμε από το σοκ που ζούμε δε θα μας έχουν αφήσει τίποτα!!!

Το ξέρω ότι η σημερινή μου ανάρτηση δεν είναι και τόσο χαρωπή, αλλά είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που δε μπορώ να φανταστώ καθόλου (μα καθόλου) πώς θα είναι η ζωή μου του χρόνου τέτοια ημέρα… Και δε μπορώ να παριστάνω ότι δε βλέπω τι συμβαίνει γύρω μου… Σας φιλώ και εύχομαι σε όλους μας να παλέψουμε και να καταφέρουμε να ανατρέψουμε αυτή την κατάσταση, όχι τόσο για εμάς, αλλά για τα παιδιά που έρχονται και που δε φταίνε σε τίποτα να ζήσουν στον τόσο άγριο κόσμο που άλλοι έφτιαξαν γι’ αυτά!!!