11.12.12

Το πρώτο μου καστόνι κι ένα αναπάντεχο δώρο!!

Το ότι αποφάσισα φέτος να επιστρέψω στα θρανία, μετά από έναν χρόνο απουσίας, δεν το μετάνιωσα ούτε μια στιγμή... μου είχαν λείψει και τα μαθήματα και η δασκάλα μου!! Και δεν είναι ότι δε μπορούσα να δουλέψω στο σπίτι μιας και το χώρο μου έχω και τα εργαλεία μου. Απλά μου έλειψε αυτή η μιάμιση ώρα που μόνη έννοια και ανησυχία μου είναι το τί θα φτιάξω σήμερα κι αν κατάφερα να εφαρμόσω σωστά την τεχνική που έμαθα...

Κάτι που είχα αποφύγει να δοκιμάσω πρόπερσι, στο 2ο έτος των μαθημάτων, ήταν το να φτιάξω κάποιο κόσμημα με καστόνι, παρόλο που η δασκάλα μας μας είχε δείξει την τεχνική... Το καστόνι για όσους δε γνωρίζουν είναι η μέθοδος που χρησιμοποιείται για να στηριχτεί μια πέτρα σ' ένα κόσμημα και για πιο επιστημονική επεξήγηση δείτε τον ορισμό που δίνει η σελίδα jewelpedia. Επομένως, με την επιστροφή μου είπα να κλείσω τις εκκρεμότητες και να φτιάξω ένα κρεμαστό με αλπακά, ορείχαλκο και την πέτρα μου με το καστόνι. Η πέτρα δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο ή μάλλον ήταν ένα απλό γυαλάκι, το μόνο που βρήκα στο κατάστημα υλικών της γειτονιάς μου λίγο πριν ξεκινήσει το μάθημα, αλλά δεν έχει καμία σημασία!! Το πόσο παιδεύτηκα, πόσες αναποδιές προέκυψαν και πόσα μαθήματα πάλευα με αυτό το κόσμημα δε μπορώ να σας το εξιστορήσω, στο τέλος όμως τα κατάφερα και είμαι πολύ χαρούμενη γι' αυτό!! Αφού, λοιπόν, τη γλίτωσε από κάποιες στιγμές απελπισίας που κινδύνευσε να βρεθεί πεταμένο στους δρόμους από το παράθυρο της αίθουσας μας, είπα να σας το δείξω...


Πριν από σχεδόν ένα μήνα έλαβα ένα αναπάντεχο δωράκι το οποίο μου έφερε ένα τεράστιο χαμόγελο στα χείλη!! Η συμμαθήτριά μου στο μάθημα και θεία του λατρεμένου μου βαφτισιμιού Deppy Boop αποφάσισε να κάνει το δικό της χώρο δημιουργίας, ένα εργαστήριο κοσμημάτων που όσοι είστε από Θεσσαλονίκη αξίζει σίγουρα να επισκεφτείτε... Μέσα στην όλη χαρτούρα και τα αμέτρητα γραφειοκρατικά που χρειάστηκε ήταν και μία βεβαίωση μηχανικού για το χώρο που στεγάζεται το εργαστήριο κι έτσι προθυμοποιήθηκα να τη βοηθήσω με τα σχετικά. Σαν "ευχαριστώ", λοιπόν, για τη βοήθειά μου, βρήκα μία τσαντούλα γεμάτη με καλούδια να με περιμένει στο γραφείο μου!! Το πόσο ενθουσιάστηκα δεν περιγράφεται!! Τί λέτε κι εσείς;; Δεν είναι τέλειο το δωράκι μου;!


27.11.12

Έτοιμοι κι οι δικοί μου κουμπαράδες!!

Για τη Δράση Ελληνίδων Bloggers και την έκθεση χειροποίητων κουμπαράδων που θα γίνει στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο 2-9 Δεκεμβρίου 2012 με φιλανθρωπικό χαρακτήρα νομίζω πως δε χρειάζεται να πω πολλά, καθώς οι περισσότεροι/ες από εσάς έχετε ήδη στείλει τη δική σας συμμετοχή... Επιτέλους, λοιπόν, κατάφερα κι εγώ να ετοιμάσω τους δικούς μου κουμπαράδες τελευταία και καταϊδρωμένη φαντάζομαι!! Δεν είναι σπουδαίοι, μιας κι έχω δει πραγματικά έργα τέχνης από κάποιους/ες από εσάς, αλλά κρύβουν μέσα τους όλη μου την αγάπη και τις ευχές μου για να πάνε όλα καλά με την έκθεση και να συγκεντρωθούν πολλά-πολλά έσοδα για το παιδικό χωριό SOS Πλαγιαρίου Θεσσαλονίκης!!

Νταραντανταν ντανταν ντανταν...
με μεγάλη μου υπερηφάνεια σας παρουσιάζω τους κουμπαράδες μου:

ο πολύχρωμος κουμπαράς

ο κουμπαράς hello kitty <3 <3 <3

ο χριστουγεννιάτικος κουμπαράς και...

...ο αγαπησιάρικος κουμπαράς
Αύριο θα πρέπει να μιλήσω με τα κορίτσια για να συνεννοηθούμε για το που και πότε θα πρέπει να τους παραδώσω, γιατί η μέρα των εγκαινίων έχει σχεδόν φτάσει!!


Κλείνοντας την ανάρτησή μου θέλω να ευχαριστήσω τη Χαρά από το Beauty And Art για τα δύο βραβειάκια που μου χάρισε!! Σας τα δείχνω και τρέχω να τα στολίσω στο κάτω μέρος της σελίδας μου, μαζί με τα υπόλοιπα!!




2.11.12

Βραβειάκια!!!

Εδώ είμαι και πάλι!! Η αλήθεια είναι ότι μου λείψατε πολύ και σας είχα στο μυαλό μου, αλλά κάτι έχω πάθει και δε μπορώ να κάτσω πολλή ώρα μπροστά στον υπολογιστή, με κουράζει... Έχω λάβει όμως κάποια βραβειάκια και πρέπει επιτέλους να ευχαριστήσω τα κορίτσια που μου τα χάρισαν και να τα στολίσω στο ιστολόγιό μου!!

Για το πρώτο μου βραβείο θέλω να ευχαριστήσω πολύ-πολύ το ΔΕΛΦΙΝΑΚΙ και τη Φανούλα, που με σκέφτηκαν και μ' έκαναν πολύ χαρούμενη!!


Το δεύτερο βραβείο μου ήρθε από τη φίλη daphnofila και το πολύ όμορφο ιστολόγιό της και συνοδεύεται από τους κανόνες του, που απαιτούν να γράψουμε 7 τυχαία πράγματα για τον εαυτό μας. Κι επειδή έχω κατά καιρούς γράψει αρκετά πράγματα για 'μενα, θα σας πω τα τελευταία νέα μου μιας κι έχω πάνω από 1 μήνα (ουφ!! πέρασε κιόλας τόσος καιρός;!) να σας γράψω!!


1) Επιτέλους σχεδόν εξαφανίστηκαν οι εμετοί και οι ίλιγγοι κι έχω αρχίσει να ξεμυτίζω από το σπίτι, κάτι που με κάνει πολύ-πολύ χαρούμενη. Όχι ότι δεν επιστρέφουν πού και πού, αλλά δεν πτοούμαι!!
2) Η κοιλίτσα μου άρχισε να φουσκώνει επικίνδυνα τις τελευταίες 2-3 βδομάδες και νιώθω ότι κάθε μέρα είναι και πιο μεγάλη :)
3) Ξεκίνησα και πάλι τα μαθήματα κοσμήματος (είμαι στο 3ο έτος φέτος), που είχα αφήσει τον περασμένο χρόνο και νιώθω πολύ γεμάτη με αυτό!!
4) Έχω ένα σωρό πράγματα που θέλω να κάνω, αλλά πραγματικά δεν καταλαβαίνω πώς περνάει η μέρα... Νομίζω πως θα τα αφήσω πάλι όλα τελευταία στιγμή και θα τρέχω σαν τρελή με την κοιλιά στο στόμα!!
5) Έχω ξεκινήσει να συγυρίζω το χώρο των δημιουργιών μου, που είχα αφήσει βομβαρδισμένο από πριν το καλοκαίρι κι ελπίζω να τελειώσω γρήγορα για να μπορέσω να ξαναμπω εκεί μέσα...
6) Θα ήθελα πολύ να τα καταφέρω να κατέβω στα Χανιά για τις γιορτές... Είναι και η αδερφή μου εγκυούλα (έχουμε 5-6 εβδομάδες διαφορά) και δε θα καταφέρω να είμαι εκεί όταν θα γεννήσει, οπότε να τη δω τουλάχιστον τότε!!
7) Σήμερα έχει γενέθλια η Ηλιάνα, η μπεμπούλα του αδερφού μου, που γεννήθηκε ακριβώς πριν ένα χρόνο!! Σκάω απ' το κακό μου που δε θα 'μαι στο Ηράκλειο να της δώσω ένα φιλί, αλλά παρηγοριέμαι τουλάχιστον από το γεγονός ότι μπορώ να τη δω έστω μέσω skype...

Ευχαριστώ και πάλι τα κορίτσια για τα βραβειάκια τους κι ελπίζω να με συγχωρέσουν που δε θα τηρήσω τον τελευταίο κανόνα, που θέλει να επιλέξω κι εγώ με τη σειρά μου κάποια ιστολόγια για να τα χαρίσω, αλλά δεν έχω παρακολουθήσει καθόλου ποιά τα έχουν πάρει και ποιά όχι... Καλό μήνα και δημιουργικό μήνα να έχουμε!!

28.9.12

Η λογική του copy-paste και η ηθική ανάμεσα μας...

Λίγο βαρύς κι ασήκωτος ο σημερινός μου τίτλος... Αυτή η ανάρτηση είναι στο μυαλό μου πάνω από ένα μήνα, αλλά είπαμε ο υπολογιστής ήταν σχεδόν απαγορευμένος τον προηγούμενο καιρό. Ίσως και να ήλπιζα να μη χρειαστεί να τη γράψω τελικά, αφού όμως πέρασε ένα εύλογο διάστημα, να 'μαι μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή μου να σας γράφω.

Ο λόγος ύπαρξης, λοιπόν, αυτής της ανάρτησης είναι ένα μήνυμα που δέχτηκα στο facebook από φίλη-δημιουργό όμορφων κοσμημάτων (την οποία δεν αναφέρω, γιατί δεν ξέρω αν το θέλει η ίδια) στις 21 Αυγούστου σχετικά με ένα ιστολόγιο που έχει δημοσιευμένη με copy-paste μια από τις αναρτήσεις μου, χωρίς έναν σύνδεσμο παραπομπής στην αρχική ανάρτηση ή στο ιστολόγιό μου. Συγκεκριμένα πρόκειται για την ανάρτηση Σκουλαρίκια με υγρό γυαλί!!, ίσως την πιο δημοφιλή ανάρτησή μου, μιας κι έχει οδηγίες βήμα-βήμα για την τεχνική του υγρού γυαλιού, που κι εγώ η ίδια δεν περίμενα ότι θα έβρισκε τόση ανταπόκριση όταν την έγραφα στο ξεκίνημα του blog μου. 


Η αλήθεια είναι ότι μου φάνηκε πολύ περίεργο να βλέπω μία από τις αναρτήσεις μου αυτούσια σε κάποιο άλλο ιστολόγιο... Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα να κάνω ήταν να επικοινωνήσω με τη διαχειρίστρια Epi Trimi του ιστολογίου Χειροποίητες δημιουργίες κοσμημάτων, αξεσουάρ, εποχικών αντικειμένων, διακόσμηση εσωτ. χώρων για να της επισημάνω το πρόβλημα. Η μόνη απάντηση που έλαβα ήταν ότι δεν υπήρχε δόλος, χωρίς να μπει κανείς στη διαδικασία να μου πει μια συγγνώμη ή έστω να προσθέσει ένα link!! Και η αναφορά στο τέλος της ανάρτησης ότι "Οι οδηγίες είναι της Ειρήνης", χωρίς να μας εξηγήσει σε ποιά Ειρήνη αναφέρεται, λες κι είμαι καμιά κολλητή της που της έστειλα τις οδηγίες προς δημοσίευση, ήταν αυτό που με εξόργισε περισσότερο!!

Τα σχόλια που της έστειλα κάτω από τη δική της ανάρτηση και η απάντησή της (τα οποία φυσικά δε δημοσιεύτηκαν ποτέ) είναι τα ακόλουθα:
"Καλησπέρα!!
Μόλις μου έστειλε μια φίλη μήνυμα με το link αυτής της copy-paste ανάρτησης από το ιστολόγιό μου... Χαίρομαι που σου φάνηκε ενδιαφέρουσα ώστε να την αναδημοσιεύσεις, απλά θα θεωρούσα πιο σωστό είτε να έχω ερωτηθεί πρώτα είτε να γίνει μια σαφής αναφορά στην πηγή και χρήση κάποιου συνδέσμου παραπομπής στο πρωτότυπο κείμενο!!
Δε διεκδικώ την απόλυτη γνώση ούτε την αποκλειστικότητα των όσων γράφω και γι' αυτό ήθελα να μοιραστώ με όσους/ες με διαβάζουν την τεχνική που περιγράφω... Θεωρώ, όμως, πως είναι σωστό όταν δανειζόμαστε κάτι από κάποιο ιστολόγιο να αναφέρουμε τουλάχιστον με σαφήνεια την πηγή, πόσο μάλλον όταν αντιγράφουμε αυτούσια μία ολόκληρη ανάρτηση!!
Και επειδή κατανοώ ότι ενδεχομένως να μην υπήρχε πρόθεση και να έχει γίνει εκ παραδρομής, θα περιμένω να υπάρξει κάποια επανόρθωση... Σε ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου!!
Ειρήνη"

"Λυπάμαι αλλά δεν έγινε με δόλο"

"Ευχαριστώ για την άμεση απάντηση!! Δεν υπονόησα ότι υπήρξε δόλος και γι' αυτό έστειλα το μήνυμα... Απλά θα το εκτιμούσα αν έμπαινε με σαφή τρόπο κάποια αναφορά και παραπομπή στο αρχικό κείμενο!! Καλό σου βράδυ!!"

Στον ενάμιση χρόνο που διατηρώ αυτό το ιστολόγιο έχω γνωρίσει, είτε από κοντά είτε μέσα από την επικοινωνία μας, εξαιρετικούς ανθρώπους και εκπληκτικούς δημιουργούς... Ανθρώπους που κι εγώ δεν πίστευα ότι θα έβρισκα όταν ξεκινούσα σε αυτόν το χώρο!! Ξέρω ότι η κοινωνία μας δεν είναι η ιδανική κι επομένως και στο διαδίκτυο υπάρχουν όλοι οι τύποι ανθρώπων. Δεν ξέρω αν παρόμοιες συμπεριφορές με αυτή που περιγράφω με θυμώνουν ή πιο πολύ με στενοχωρούν... Το συγκεκριμένο θέμα δεν ξέρω πώς θα έπρεπε να το χειριστώ: να την ξαναενοχλήσω ή να την αφήσω μιας και δεν αξίζει τον κόπο να ασχοληθώ παραπάνω; Πραγματικά θέλω τη γνώμη σας!! Και θα ήθελα να σας ζητήσω να ρίξετε μια ματιά μήπως έχει "δανειστεί" αναρτήσεις κι από άλλα ιστολόγια, γιατί εγώ δεν είχα το κουράγιο να το κάνω...

Υ.Γ.1: Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου για τις ευχές σας στην προηγούμενη ανάρτηση και για 'μενα και για το bebe!! Να είστε πάντα υγιείς και χαμογελαστές και να κάνετε την κάθε σας στιγμή ξεχωριστή!! Αυτό είναι που μετράει ;)

Υ.Γ.2: Ευελπιστώ η επόμενη ανάρτηση να έχει να κάνει με κάποια δημιουργία γιατί σκούριασα όλο αυτό το διάστημα!!

25.9.12

Τα γενέθλια μου και το πιο γλυκό δώρο...

Την Κυριακή είχα τα γενέθλια μου... Έκλεισα τα... χαχαχα... σιγά να μη σας πω!! Όχι ότι κρύβω την ηλικία μου, αλλά όποιος ξέρει-ξέρει κι όποιος δεν ξέρει μπορεί άνετα να βγάλει συμπέρασμα από προηγούμενες αναρτήσεις μου!! Μην τα λέμε και τα ξαναλέμε!! Δεν είναι το θέμα μου εκεί, όμως... Είχα τα γενέθλια μου, λοιπόν και για πρώτη φορά στη ζωή μου το "πάρτυ" μου ήταν πρωινό!! Κι όταν λέμε πρωινό εννοούμε κάλεσμα για πρωινό καφεδάκι με όλα τα καλούδια για κεράσματα να τον συνοδεύουν.

Είχαμε να πάμε σε παιδικό πάρτυ πολυαγαπημένης μας μπουμπούς το απόγευμα της ίδιας μέρας και δε γινόταν να περάσουν τα γενέθλια χωρίς να έχω σβήσει τα κεράκια μου!! Φορέσαμε τους σκούφους μας με τον καλό μου, ανασκουμπωθήκαμε και βάλαμε μπρος τα κατσαρολικά μας... Φτιάξαμε μια μηλόπιτα, ένα κέικ λεμονιού, ένα κέικ λάβα σοκολάτας και την τούρτα μας: τούρτα με nutella και καραμελωμένα φουντούκια με τις οδηγίες που βρήκα στο λαχταριστό ιστολόγιο της Tante Kiki!! Είχαμε και την εκπληκτική σπανακοπρασοτυρόπιτα της πεθεράς μου (μια ευγενική χορηγία) για να 'χουμε και κάτι αλμυρό συν ένα τσουρέκι κάστανο από τον Τερκενλή που μας προέκυψε στην πορεία...

Ήρθαν, λοιπόν, φίλοι και λοιποί μου αγαπημένοι και περάσαμε ένα όμορφο Κυριακάτικο πρωινό στο μπαλκόνι του σπιτιού μας, αν και με τόσο ωραία μέρα που μας έκανε μάλλον τους δρόμους θα έπρεπε να είχαμε πάρει!! Πήγαμε και το απόγευμα στο πάρτυ της μικρής Κατερινούλας, της κόρης των κουμπάρων μας που έκλεισε τα 2 της χρόνια και ολοκληρώθηκε ευχάριστα η μέρα μας αυτή...

Έχω, όμως, εξαφανιστεί εδώ και καιρούς από το ιστολόγιο αυτό που τόσο αγαπώ, αλλά και από τα δικά σας, κάτι που με φέρνει στο δεύτερο σκέλος του τίτλου αυτής μου της ανάρτησης... Στο δώρο που μας έτυχε και που με έχει κρατήσει μακρυά σας για τόσο πολύ καιρό... Κι επειδή δε μου αρέσει να πλατειάζω, πολύ μπαίνω κατευθείαν στο θέμα μου!! Ο λόγος που δε μπαίνω τους τελευταίους μήνες ούτε για ένα "γεια" στον υπολογιστή μου είναι το ότι είμαι εγκυούλα (έχω ήδη κλείσει τη 14η εβδομάδα κύησης) κι έχω περάσει ένα διάστημα με εμετούς και ιλίγγους που δε μου άφηνε κανένα περιθώριο όχι για να γράψω κάποια ανάρτηση, αλλά ούτε καν για να το σκεφτώ!! Το ευχάριστο είναι ότι έχω αρχίσει να συνέρχομαι τώρα, αφού αναγκάστηκα να πάρω χάπια, κάτι που τόσο πολύ σιχαίνομαι... Δυστυχώς, δε γινόταν αλλιώς και τώρα έχω ήδη αρχίσει να παίρνω τα "πάνω" μου!!

Είμαι πολύ χαρούμενη γιατί είναι κάτι που το θέλαμε πολύ με τον καλό μου και θέλω να ευχαριστηθούμε και να ζήσουμε κάθε στιγμή αυτής της πολύ γλυκιάς αναμονής παρέα... Αυτά τα λίγα, αλλά πολύ σημαντικά για 'μενα είχα να πω προς το παρόν κι ελπίζω η επόμενη φορά που θα τα ξαναπούμε να έρθει σύντομα!! Σας φιλώ όλους και όλες :)